GC Aberto

En Fene chove sobre mollado

As inundacións en Perlío non se resolverán, se ademais da limpeza periódica de leitos non se acomete a construción na desembocadura fluvial dunha infraestrutura hidráulica que en momentos de alto índice pluviométrico regule o nivel do fluxo mareal.

Por galdo1950 (http://galdo-fonte-xm.blogspot.com/) | GC ABERTO | 08/01/2020

Comparte esta noticia

As fortes chuvias de novembro causaron inundacións nas rúas
As fortes chuvias de novembro causaron inundacións nas rúas | Fonte: Facebook

Na ribeirega parroquia de Perlío  do Concello de Fene  repítense  cíclicamente inundacións por desbordamento de dúas concas fluviais que atravesan o seu marco territorial, é dicir os ríos  Cádavo e  Magalofes,  problema que  os responsables políticos  tentan solucionar  coa mera limpeza de leitos, sen caer  na conta   que por producirse   a confluencia de ambos na cola dun estuario  suprimido, tal circunstancia  motiva  que sexan  varias as  dinámicas que interveñen  na devandita eventualidade  o que debese inducir  que a zona estivese catalogada como Área con Risco Potencial Significativo de Inundación ( ARPSI) fluvial e costeira.

 

 Para entender o que  está a ocorrer nos últimos tempos, é obrigado saber  que a transformación morfolóxica  e mesmo hidrolóxica deste ámbito estivo  causada en todo momento  polo impacto da intervención humana, como  tamén  pola repercusión da  actividade económica- industrial no medio ambiente natural, pois ata o inicio do século  XX o estuario constituído por ambas  as concas era un humidal de características excepcionais, totalmente aberto á ría de Ferrol onde  aforaba xusto na   rada  que configuraba o bordo litoral de A Ribeira  polo Oeste e polo Este a liña costeira   que remataba na  punta de As Pías , o que vén indicar  que non existía obstáculo algún  que entorpecese o discorrer natural do curso fluvial.

 

A desembocadura estaba  dominada  maiormente  por unha ampla xunqueira de 26500 m2 , con cota  inferior ao actual Puente dos Santos e que ante a continxencia dunha  meteoroloxía adversa, mesmo en coincidencia co fluxo  mareal,  funcionaba como espazo regulador de concas, evitando dese modo  que augas arriba  xerásense inundacións como agora prodúcense.

 

As circunstancias mudaron, cando a principios de 1900 afrontouse a execución do ferrocarril  Ferrol – Betanzos, pois o  impacto ambiental sobre aquel humidal  foi demoledor,  por canto fóra dunha estreita  ponte de desembocadura  fluvial,  o resto da intervención  na zona consistiu na execución dun  recheo  en noiro  que nunha lonxitude de 175 metros exerceu a función de pantalla, cuxas  características condicionaron a libre circulación  das correntes naturais , detraendo en gran medida   capacidade á condición  reguladoras que tiña  a área.

 

Limitación  que para maior prexuízo anulouse na súa totalidade  cando  a partir dos anos 50 mediante  achega de terras consumouse o  desecado integral do mesmo (Xunqueira); co agravante engadido que o recheo realizado  naquela zona de regulación hídrica  realizouse  superando  a cota da  pleamar máxima  equinoccial, inducindo con iso que o risco  de riada trasladásese augas arriba.

 

Tendo de sumar  a tal continxencia outros aspectos  que no seu conxunto pola súa contraproducente influencia acentuaron aínda máis a complexidade funcional  deste ecosistema fluvial, facendo que na actualidade  repítase  con máis frecuencia a exposición  ao desbordamento  na zona.

 

Alteracións que impactan  na morfoloxía fluvial e que ao  minguar   a súa sección hidráulica reducen a velocidade das súas augas , facendo que por iso rompa o seu equilibrio dinámico e acentúese o risco de inundación, circunstancia que se produce augas abaixo da  Estrada da Palma como consecuencia   do   estrangulamento  do río pola súa canalización indebida e a construción  edificatoria  ao bordo do mesmo, de igual modo, que pola  repercusión da  canalización forzada e o cambio de dirección da saída ao  mar no interior dá factoría naval.

 

A iso hase de engadir o exceso de lodos e elementos residuais  no  tramo final do  río que igualmente restrinxen a súa capacidade de conca, agravada á vez por un valo estático  colocado polo estaleiro para impedir o acceso ao seu interior , pero que tamén  actúa  como  contención de arrástrelos do río entorpecendo  a súa libre circulación.

 

 

Todo iso  agrupadamente creou unha situación de alto risco que non se resolve coa mera limpeza dos ríos, senón que esixe á vez unha solución infraestrutural de maior envergadura capaz de anular o actual risco de inundación, e que non pode ser outra que a construción na desembocadura fluvial ao interior de Navantia dun sistema de comporta  deslizable de aceiro sostida por estrutura de formigón, que en situacións de alto índice  pluviométrico entre en funcionamento regulando os cambios no nivel do mar cara ao interior do río, evitando así, que a  preamar impida a evacuación da canle fluvial e induza o seu desbordamento.

 

 

 

Este despropósito ambiental  cometeuse con anterioridade á chegada das corporacións democráticas, coa permisividade  dunha  lexislación inexistente, pero que en todo caso esixe a   recondución e intervención correctora do actuado en  evitación de danos e prexuízos para a poboación residente nesta zona neurálxica do Concello.

 

Corresponde por tanto á institución municipal tomar como  perentorio o asunto, afrontando sen dilación as xestións e negociacións procedentes para que o Goberno do Estado como titular   de (Navantia e Renfe causantes do problema)  sexa quen conxuntamente con  Carburos Metálicos  quen sufrague a execución da referida infraestrutura  hidráulica  de regulación  mareal  como demais correccións necesarias no marco dos seus respectivos ámbitos

 

En todo caso será o Pleno Municipal quen teña a última palabra..

 

 

 

Comparte esta noticia
¿Gústache esta noticia?
Colabora para que sexan moitas máis activando GCplus
Que é GC plus? Achegas    icona Paypal icona VISA
Comenta