Os amos do progresismo

O grupo PRISA é o medio de comunicación “progresista” de España. Desde el deféndese a visión denominada vulgarmente “socialista” ou “socialdemócrata”, e “á “española”. As persoas que se afirman “progues”, xa sexa por interese crematístico, estética, tradición, por convicción ou conveniencia, fórmanse na opinion que ese medio lanza e presenta día a día. Iso a través dos seus múltiples medios, como prensa, radio, editoriais, libros, etc. É a biblia do progresismo español, a verdade autentica para os seus seguidores. Máis, ¿quen son os donos deses medios tan “socialistas”?.

Por Álvaro Rodríguez | A Coruña | 01/12/2020

Comparte esta noticia
Os donos máis importantes do grupo (véxase a páxina Web de PRISA), son os seguintes:  Amber Capital  UK  LLP   é o accionista principal, co 29,8% de capital, e é un fondo de investimentos anglosaxón.  Telefónica, cun 9,44%. O banco  HSBC, co 9,11%.   Os Polanco, co 7,6% (Jesús de Polanco, antes do seu falecemento en 2007 era o terceiro home máis rico de España e un dos máis ricos do mundo); o  empresario  Carlos  Slim, co 4,3%, (no  ano 2008 tamén comprou o  6,4 % do xornal estadounidense moi “progresista”  The New York Times, por un valor aproximado de 123 millóns de dólares).  Non podía faltar o Banco Santander, cun 4,1%.  Un xeque árabe é dono doutro 5%, e o resto repártese entre outros grandes adiñeirados e fondos bancarios internacionais.  
 
Como se pode apreciar, a Banca internacional e española, grandes empresas e multimillonarios son os donos de medios tan progresistas como El Pais,  As, Cinco Dias, O  HuffPost, Cadea SER, Os40, ou Editorial  Santillana.  Conta con 1.250 emisoras de radio en  Méjico, Arxentina, Chile Colombia, e un longo etc. É dona tamén do maior grupo audiovisual de Portugal, con TV e radios (Grupo Media Capital). 
 
A súa situación financeira é de quebra. Na súa páxina Web indicaba  a data do 30 de xuño de 2015 que  acumulaba unha débeda de 1.901 millóns de euros. E a pesar de dar perdas, os donos seguen coa empresa en funcionamento. É curioso que bancos e capitalistas que buscan beneficio, teñan un negocio tan ruinoso…Ou tamén,  talvez é moi rendible, e os beneficios económicos entran aos seus donos  por outras vías…E é que,  estimados lectores, o grupo   PRISA nomea, coloca, designa os gobernos de España desde a morte de Francisco Franco. E o que é máis importante, sinala o que hai que facer no poder. 
 
En calquera sistema político o control  e manipulación da  opinion pública é básico, dado que a  coerción e a violencia non son instrumentos que garantan o dominio político a medio e longo prazo. Só co control ideolóxico, do pensamento, moral, da información,  garántese o control da sociedade, e da esencia do político. 
 
 E é que a hexemonía política a  detenta o “Progresismo”, e os seus donos son  a Banca e o gran capital, a través dos medios de propaganda, ou chamados de información, de masas, e en especial o Grupo PRISA. 
 
A hexemonía cultural é un termo desenvolvido polo comunista italiano Antonio  Gramsci durante a época do fascismo de Mussolini. Á vista da política que implementaba o réxime fascista, percibiu que as normas culturais dominantes dunha sociedade son impostas pola clase dominante (na actualidade a Banca e o gran capital), e por iso, son unha construción social  artificial,  instrumentos de dominación de clase, que na actualidade é a gran banca. 
Talvez o comportamento de  Mollie, o personaxe de Rebelión na granxa de George Orwell axúdenos a comprender o funcionamento da actual hexemonía cultural, ou  talvez os porcos; é  opinable. O que parece máis claro,  é que é máis fácil ver a palla na política pasada que a viga na política actual. 

Cartel do grupo Prisa
Cartel do grupo Prisa
Comparte esta noticia
¿Gústache esta noticia?
Colabora para que sexan moitas máis activando GCplus
Que é GC plus? Achegas    icona Paypal icona VISA
¿Gústache esta noticia?
Colabora para que sexan moitas máis activando GCplus
Que é GC plus? Achegas    icona Paypal icona VISA
Álvaro Rodríguez Nuñez Doctor en Ciencia Política. Autor de varios ensaios sobre procesos políticos contemporáneos. Ten publicado diferentes estudios en revistas de pensamento político, nas cales colabora.