GC Aberto

A Constitución veume a ver

Por Galdo - Fonte Actuar como custodio da Constitución, sabendo que o esencial do seu fundamento foi imposto pola cúpula militar franquista aos representantes da vontade popular, é unha conduta indefendíbel e oposta á integridade dos demócratas.

Por galfon (http://galdo-fonte-xm.blogspot.com.es/) | GC ABERTO | 30/09/2017

Comparte esta noticia

 

Foto: Concentración Policías Vigo
Foto: Concentración Policías Vigo

Da Constitución  como de Santa Bárbara -patroa dos dinamiteiros-, ninguén se acorda ata que trona, por iso é polo que agora cando  a  tormenta  do "procés do 1- O” retumba ao  sur dos Pireneos     os mais carpetovetónicos personaxes  da esfera política  española, deciden baixar do andel a fume de carozo  e sen desempoar o  volume da  Carta Magna,  coa finalidade de utilizala para escorrentar o que se aveciña,  e  así e como sempre desde a súa aprobación, aplicar   o contido  desa  norma escrita para o que lles  interesa e refugala  para o que non.

Un intento absurdo  de encerrar  unha realidade que hai tempo que xa non cabe é o seu texto,  ou o que é o mesmo, unha forma  pouco ortodoxa  de impoñer    a súa aplicación e a súa vixencia a pesar da súa trasnoitada  condición,  e sabendo ,  que o tantas veces invocado artigo segundo  sobre  a "indisoluble unidade da nación española", para nada   foi  froito do consenso que si  unha imposición exercida en 1977 aos constituíntes  pola  Xunta de Xefes de Estado Maior (JUJEM) que ordenaron a translación do contido literal que establecía para o efecto a  "Lei de Principios do Movemento Nacional" que rexía  naquel réxime franquista.

Chegado a este extremo e sabendo como agora sábese, que o artigo máis determinante do fundamento da   Constitución  foi imposto pola cúpula militar do anterior réxime  aos representantes da vontade popular; nin que dicir ten que tal circunstancia  fai que o seu  referendo perda toda carga  de lexitimidade    e que aquel vergoñento episodio de intromisión  poña en cuestión  o contido  desta    norma fundamental;  tendo en conta que a súa  articulación sobre unha cuestión tan esencial como a determinación nacional do Estado está sustentado en manobras antidemocráticas instigadas desde  a cúpula militar do franquismo  que por extensión  converten de facto  o seu contido nunha extensión encuberto da ditadura e da súa órbita.

Con todo,  o verdadeiramente  anacrónico deste episodio  non é que ocorrese, senón o tenaz empeño dos audaces constitucionalistas en esquecelo, pois falta o primeiro político aliñado na  traxectoria bipartidista que existindo argumentos sobrados  para proceder en consecuencia, fixese o mínimo xesto  por romper o seu silencio cómplice, e nun acto de valentía, negase autenticidade ao texto constitucional de referencia, especialmente cando é de sobras sabido que   tal  antidemocrático contido é o factor causante  da tensa situación política  que actualmente atravesa o país.

Por desgraza e mal que pese,  todo apunta  a deducir que son moitos os  figurantes de demócratas  que se resisten a  apagar  a luz do réxime anterior , pois como queda probado non está na súa vontade tratar en pé de igualdade aos diferentes pobos e nacións do estado, e moito menos, outorgarlles  capacidade de decidir, pois para  os oficialistas da transición non hai mais España que a súa, “a cañí”, a que traga con esa cuestionada  Constitución en toda a súa extensión e natureza; que non é outra  que a configurada polos temoneiros e acólitos do réxime do 78, que utilizando as vimbias  do franquismo  uniformaron a unidade  da  patria á seu antollo e interese, por iso é polo que a consulta instada polo pobo catalán sexa considerada desde a súa percepción doutrinal como  un acto de sedición  e de traizón  ao país.

Por tanto, contra o que arbitrariamente  quéresenos facer crer, o certo é  que a     Lei Fundamental, neo-franquista á que redactada manu militari, chamaron Constitución, presenta de raíz  un notorio  déficits de legalidade; non podendo ser doutro xeito por gardar no seu contido  relación  directa  coas leis  da ditadura  e ao mesmo tempo, ser notoria a    intimidación exercida polas “forzas vivas”  do antigo réxime  sobre o proceso constituínte, motivo suficiente para  cuestionar a legalidade desta  norma que realmente foi elaborada e aprobada baixo a presión  dunha ameaza permanente.

Pois ben, dando por probado a certeza  do  exposto, e por tanto,  a directa conexión da Constitución coa lexislación  dun réxime  nado tras un levantamento militar insurxente e sanguento, non debe ser difícil  entender que cando  os membros do franquismo  empeñáronse en meter baza na   redacción do seu texto, para nada pensaban na cidadanía senón en lograr que a súa posterior  aplicación garantíselles o seu futuro colectivo, sen axitacións nin sobresaltos; e que mantendo  o seu status outorgáselles ademais de plena cobertura inmunidade e impunidade¸ sendo por tanto  que a súa legalidade  resulte insustentable e calquera narración  distinta  ou a súa catalogación modélica teña máis encadre cun conto de fadas  que coa realidade dos feitos.

É por iso que para  entender derívaa   da  “desconexión” independentista catalá  teñamos   de remitirnos  a idéntico argumentario, pois a raíz do  conflito obedece á túzara actitude dos que por anteposición da súa conveniencia  impuxeron esta Constitución  e seguen mandando nela , é dicir, os mesmos que tras a ilegalidade do  seu éxito de 78  mantén o súa cerrazón   a modificar un chisco do  seu contexto.

Como así poñen de manifesto  os continuos mazazos xurídicos, que con inusitada celeridade,  a instancia    do oficialismo  constitucional, ditan desde a súa singular independencia  os   maxistrados  do  Tribunais Constitucional,  cuxo adverso efecto máis que tranquilizar o conflito  eleva  o sentimento nacionalista, e con iso,   a tensión  social e política; que en se mesma e guste que non,  vai ser   quen xere   unha viraxe  na situación para converterse  no factor determinante  da ruptura definitiva co franquismo  e de apertura a unha nova realidade constitucional

 

<font data-blogger-escaped-style="font-family: " arial"="" ,="" "helvetica"="" sans-serif;="" font-size:="" xx-small;="" text-align:="" left;"="" style="text-align: left;" size="1" face="" sans-serif"=""> 

 

 

 

 

Temas: CATALUñA
Comparte esta noticia
¿Gústache esta noticia?
Colabora para que sexan moitas máis activando GCplus
Que é GC plus? Achegas    icona Paypal icona VISA
Comenta