Noriega díxolle a Villares que non podía acompañalo politicamente para dirixir En Marea polos seus aliados

O alcalde de Santiago publica en Xerais, xunto ao xornalista Daniel Salgado, un libro "incómodo" que vai desde a ruptura do BNG até o 1-0 en Cataluña.

Por E.P. | SANTIAGO DE COMPOSTELA | 16/11/2017 | Actualizada ás 14:19

Comparte esta noticia

O alcalde de Santiago de Compostela e un dos referentes de Anova e as confluencias, Martiño Noriega, publica xunto ao xornalista Daniel Salgado 'A contradición permanente', unha crónica política da man da editorial Xerais que promete ser "incómoda", en palabras dos seus autores. Entre as 260 páxinas de conversa a dúas bandas, o 'fillo' político do histórico Xosé Manuel Beiras confesa as razóns de por que non acudiu á última asemblea de En Marea e non acompañou a Luís Villares na súa elección como portavoz do partido rupturista.

'A Contradición Permanente' De Martiño Noriega E Daniel Salgado
'A Contradición Permanente' De Martiño Noriega E Daniel Salgado | Fonte: Europa Press

"Villares toma a decisión de acompañarse dunhas determinadas persoas para dirixir un espazo que non é asimilable a un partido tradicional. Eu díxenlle que aí non o podía acompañar politicamente. Nestes momentos da miña vida, sitúome máis polas cuestións que me provocan rexeitamento que polas que quero impulsar", apunta no libro con portada do fotoxornalista Óscar Corral e que o rexedor compostelán dedica, ademais da súa parella e filla e Compostela Aberta (candidatura pola que é alcalde), a Beiras: "sístole e diástole no latexo desta historia".

As páxinas remóntanse, cronoloxicamente, á ruptura do BNG na asemblea de Amio, en 2012, e lembran tamén a escisión en Anova dun grupo —Cerna— que conformaban os que até entón eran estreitos colaboradores de Beiras. Este último feito acaba por volver saltar coa última asemblea de En Marea, pois despois da marcha de Cerna na lexislatura anterior (2012-2016), que supuxo a ruptura de Alternativa Galega de Esquerda (AGE), este grupo político volve aparecer no partido da confluencia e son novos aliados de Luís Villares.

O maxistrado, actual portavoz de En Marea no Parlamento autonómico, foi apoiado no verán de 2016 polos tres alcaldes das mareas nas cidades —Jorge Suárez (Ferrol), Xulio Ferreiro (A Coruña) e Martiño Noriega (Santiago)—. Ao longo das páxinas, Noriega xustifica que os tres rexedores propuxesen un nome para desbloquear a situación que se vivía entón (na que Podemos Galicia nin sequera se sumara á candidatura de confluencia para as autonómicas de 2016) e revela que, aínda que foi a proposta deles tres, a "primeira" persoa que llo nomea é Xulio Ferreiro.

"A min a primeira persoa que me fala de Villares é Xulio (Ferreiro, alcalde da Coruña) nun encontro na Coruña, cando asinabamos unha carta de compromiso coa Rede Apego de concellos pola normalización lingüística. Pero de forma informal (...). Tamén había sectores de Anova que pensaban nel. Pero despois cónstame que Xosé Manuel (Beiras) ve que pode ser un nome e que na medida en que Marea Atlántica ou Xulio entenden que pode ser, iso facilita todo", explica na conversa con Daniel Salgado.

Previamente, o xornalista preguntáralle directamente quen o propuxo, unha cuestión que mesmo chegou a ser de debate público e mediático, e reflexiona se este feito non "contradi" os "principios democratizadores e horizontais aos que tanto se apela" por parte dos espazos de confluencia.

TENTEO PARA SER CANDIDATO Á XUNTA

Ademais, Daniel Salgado tamén interpela a Martiño Noriega se o seu nome estivo enriba da mesa para ser candidato á Xunta da confluencia, respecto diso do que o rexedor compostelán revela que "houbo rolda de contactos".

Con todo, explica que as "presións" non foron tantas como cando decidiu presentarse á Alcaldía de Santiago e por iso, nesta ocasión —engade-—, foille máis doado manterse no cargo que ocupaba e desempeña na actualidade.

"Tentóuseme desde case todos os ámbitos. Pero non houbo unha, digamos, campaña de presión como a que houbo para o Concello de Santiago. Pero eu reiterei que a decisión de vir a Compostela era unha decisión moi sopesada. Non podía deixar un proxecto como unha candidatura de unidade popular na capital do país ao ano e medio de chegar", desvela no libro, no que engade que "todo o mundo entendeu que sería forzar moito".

SITUACIÓN CATALÁ

O libro, como o propio director de Xerais, Manuel Bragado, explicou na rolda de prensa de presentación, foi actualizado até o día anterior de entrar en máquinas de impresión e recolle os acontecementos do 1 de outubro en Cataluña e até o discurso de o Rei de España do día 3, por mor do referendo de independencia catalán.

Nas súas respostas, Martiño Noriega, que recoñece que a relación entre o proceso catalán e a realidade galega é "contraditoria, porque os intereses da nación catalá e galega raramente foron coincidentes", advirte de que "o debate actual xa non está polarizado tan só na cuestión do dereito a decidir do pobo catalán, senón tamén no retroceso nos dereitos civís".

E sobre se derivará nunha reconfiguración federal ou confederal do Estado, desde unha visión "optimista" —como expón Salgado—, Noriega apunta que "pode ser que o resultante aumente a pluralidade". "(...) Tamén pode ser que saia o tiro por onde non debese e recórtese o que hai. Creo que estamos infravalorando a besta que aniña na memoria franquista da dereita no Estado. Os que falan todos os días nos micrófonos son de todo agás demócratas ou plurais", sentenza.

Ao longo das páxinas, nas que se fai un contexto político da actualidade con efemérides como o galardón que recibiu a película 'Mimosas' de Óliver Laxe no Festival de Cannes, non deixa de ser unha conversa entre dúas persoas ás que lle unen afinidades políticas e persoais e na que se recollen mencións como a que se fai ao grupo de música Ataque Escampe —que une a ambos— ou recursos aos que acode en moitas ocasións o alcalde de Santiago como o 'rock and roll' ou 'Rolling Stone'.

"PUNTO DE INFLEXIÓN"

O libro, que foi escrito entre finais de 2016 e outubro deste ano, xorde da conversa de ambos os autores e da observación dun "punto de inflexión" despois dos últimos procesos electorais. Tamén da necesidade de deixar por escrito o ocorrido nos últimos anos e de tratar de explicar os acontecementos do xurdimento de novas fórmulas políticas, como foron as mareas após o 15-M.

Unha conversa sen "censura" e da que os autores se mostraron seguros que causará "incomodidade" nun momento histórico que "é incómodo". E son "conscientes das consecuencias", dixo Noriega na rolda de prensa na que se deu a coñecer o libro, que se presentará ao público na Libraría Couceiro de Santiago o 28 de novembro.

Manuel Bragado, como "lector" do libro, destacou que "non necesita índice alfabético", posto que o ve máis como a "construción do relato do proceso". Iso si, a publicación recolle ao final un glosario no que Salgado expón enunciados e Noriega realiza as súas reflexións desde confluencia a independencia, pasando por Igrexa ou Venezuela.

Comparte esta noticia
¿Gústache esta noticia?
Colabora para que sexan moitas máis activando GCplus
Que é GC plus? Achegas    icona Paypal icona VISA
Comenta
Comentarios 19 comentarios

9 comunista independentista

Os trolls resentidos do Bloque a ladrar. Nada novo, todo vello.

8 locolina

Dirán que pasó de moda la locura, dirán que la gente es mala y no merece, más yo seguiré soñando travesuras (acaso multiplicar panes y peces).

7 JoxeT

Este é un dos personaxes máis tóxicos (e covardes) que ten dado a política galega recente, con premiso de Feijoo.

1 Breoghain

Subscrevo. Semelha que o seu fim é converter-se em uma estrela dos shows dos mídia madrilenhos.

2 LKI

Tóxico e covarde? Parece mesmo que estás a descrivir ao Paco Zarzuelas ou a calquera dos seus coroneis chusqueiros do BeNeGá.

6 arzuacapital

aiiii, o día que muitos/as outros/as empecen a falar "sen censura" de Martiño N. .... váiselle quedar pequeno santiago para agochar as cores

5 Pincho

Dana a vista ler «lleísmos» en galego (non son outra cousa que a transposición do «leísmo» do castelán incorrecto, que xorde ao pensar nesa lingua e traducirse). Por certo, moi boa a escusa do editor pra non incluir un índice onomástico, tan de agradecer nun libro destas características.