Por Delirante: Si ho estamos sufrindo a peor crise en décadas polos desfalcos bancarios, a gran diferenza co norte de Europa é que o réxime español é na práctica un paraíso fiscal para os ricos e a culpa é... de que un 6% de funcionarios chegan tarde ao traballo!

Por Xoán Vázquez: Non nos obsesionemos cos funcionarios. Os funcionarios veñen da mesma masa social cós demais. Entre nós hai un defensivismo enfermizo no tema dos funcionarios, tanto que francamente xa repugna. O problema do absentismo está xeneralizado, endémico, sen diferenzas notables entre o sector público ou privado. Exemplo: a fábrica de Ford en Valencia ten tido ata 8 veces máis absentismo cás de Mazda no Xapon. A diferenza, dúas culturas laborais moi diferentes. Ese e o punto. Se queremos saír da esterqueira na que estamos metidos temos que proxectar unha imaxe de xente seria e productiva, ou o investimento pode sufrir, e moito.

Por Certo certo: Que si home que si que todos xuntos os que chegan tarde ao mellor rouban un 1% do que rouban os banqueiros. Falemos do que de verdade importa. Absentistas malos! BNG malo!

Por estatua da libertade: Douche toda a razón Xoan, ahora como ti mesmo dis no fondo é unha custión de valores sociais. E a sociedade sabe certamente que moitísimos funcionarios entran de compadreo e que os banqueiros, aparte de terriblemente endogámicos, son esencialmente incompetentes e corruptos. De ahí, ese apático absentismo. Non quero nin falar do desaxuste do Reino de España, coa sua camarilla, co proceso de xestación política dos EEUU de Europa. En España vivimos nun feudalismo financiero e funcionarial.

Por S.A.B: onde di que é culpa dos funcionarios?

Por Máis ou menos: Funcionarios, traballadores que teñen o vicio de ir moito ao médico e coller moitas baixas, a culpa é de todos nos, que somos moi vagos. Menos dos especuladores e dos banqueiros, a culpa da crise provocada pola especulación banqueira é de todos.

Por Bruar: Vostede equivócase, sinceiramente, pasa por algo os últimos 35 anos. Eses anos nos cales a cidadanía quixo coller o mellor da socialdemocracia (véxase todos os anos que gobernou F.Glez.) e ao mesmo tempo non perder o peor aspecto dos 40 anos de longa noite de pedra da dictatura, por non ir máis atrás e falar de facer as Américas (si me permite a licencia como no seu caso). Pouco despois da chegada dos Austrias e xa, dende logo, todo o reinado ta tontemia dos Borbóns, pensábase que para mellorar chegaba con facer as Américas. Iso acabouse fai moito tempo ainda que inconsciente colectivo ainda non teña asumido no 2012.

Por Bruar: Califica e ao mesmo tempo insulta aos sindicatos (de clase), ben é sabido que o camiño dos sindicatos leva errado unha ducia de anos, e máis agora. Non cabe éxito dos sindicatos de clase cando a clase obreira está confundida e ignora o que representan. Os sindicatos antes dun lustro serán ferramentas sectoriais e non de carácter xeral, iso é evidente, pero para iso ainda faltan uns meses ou anos. Quizáis eu estou equivocado, pero por iso vostede cita como carácter intrínseco ao "sindicato" o de "mafioso". Non hai outra saida, fágame caso. O problema é do proletariado pero esa maré proletaria ainda non é consciente. Para ir rematando, isto non é un problema de conceptualidade da sociedade, que cos seus moitos erros non é un ente antiempresarios, é que tanto aos proletarios como aos empresarios lles falta vivir o que estamos vivindo

Por Bruar: A masa, termo erróneo, a cidadanía, ten capacidade para reaccionar e iso verémolo cando o pior da crise sexa rebasado na UE. Actualmente ainda non estamos nese estadío. Non é nin de lonxe que a cidadanía mereza ser salvada, a cidadanía terá que escoller o seu camiño e ese camiño non virá da man do liberalismo que trascende no seu artigo. A cidadanía terá nas súas mans e nos seus votos escoller o que quere ser, agora mesmo xa sabemos o que profesa: odio ao sindicalismo de clase e ao burguesismo que previrte o sistema social coa defraudación de impostos. O camiño é simple: para sair adiante ESTADO DO BENESTAR, ou o que é o mesmo, chega xa de escusas, os que máis teñen terán que pagar impostos dacordo ás suas rendas e os que o necesitan recibir o necesario para levar unha vida con dignidade.

Por Aristóteles: O desprezable es ti. O autor comete algún pequeno erro de mezclar churras con merinas e sacar algunha conclusión errada, pero tampouco vai moi errado nalgunha cousas que seria longo comentar aquí. Se non queres ler estas cousas cala, pero non sexa necio, nen maleducado, Capicci.

Por 5vyf: O autor non aporta nada, a non ser dar unha visión online dunha sociedade na que non convive, imaxina dende o seu exilio no corazón da gran mentira democracia-ocidental, feitos dos que non tén nin idea, e poñome a súa altura, ao valorar o seu artigo sin leelo porque e o que el faí, opina de oidas, intenta intuír a realidade estando a anos luz dos que viven isa realidade, por outra banda, non gastes moitos esforzos chamándome desprezable, xa me autoinsulteí eu antes, agora si así te sintes mellor...dalle Aristó ( o de non poñer o "teles" é por isa horrible moda de minimizalo todo, A Coru, O Pe, El Glam, o xoú..ala chao