Poetas da farsa

"O poeta é aquel capaz de rexistrar o inefable. Precisase unha alquimia verbal que nacida dunha alucinación dos sentidos, se exprese como alucinación das palabras. Esas invencións verbais terán o poder de cambiar a vida" Arthur Rimbaud.

Por Antón Tenreiro | Oleiros | 07/05/2012

  • menéame
  • Chuzar
  • Do Melhor
  • Cabozo
  • del.icio.us
Escoito moitas veces eso de que a poesía galega está nun dos seus millores momentos, loxicamente na parte da creación, pois no editorial, e no número de lectores, é ruinosa, pero aínda así, sinto non poder compartir esa afirmación, que por certo fan moitos dos máis coñecidos poetas nunha especie de corporativismo poético-patético.
 
Moitos dos máis recoñecidos poetas contemporaneos galegos, viven nunha especie de teatro absurdo, nunha pose estetica que lonxe de representar a verdadeira poesía, semella máis unha farsa sostentada polo lientelismo, as relacións, círculos pseudoliterarios, amiguismos politicos e outras monsergas que pouco ou nada teñen que ver coa poesía.
 
Efectivamente hai grandes poetas en Galicia, pero casi ningún dos millores é dos máis coñecidos nin recoñecidos polo editorialismo nin a cultura oficial a pesares de ser os máis activos, os máis modernos, os máis comprometidos e os máis arriscados e innovadores. 
 
Como sempre e en casi todo, os millores son esquecidos ou apartados hacia unha marxinalidade por causas ideolóxicas en moitos casos, e non só por parte do poder politico sinón tamén por parte de aparataxes de control ideolóxico.
 
O nacionalismo con representación institucional en Galicia designa poetas "oficiais" e deixa nun deliberado esquecemento a grandes poetas considerados como renegados.
 
A mediocridade, instalase tamén na literatura, e polo tanto na poesía en función de valoracións non sempre de calidade literaria sinón de discurso ou proximidade a aparatos de poder.
 
O esquecemento de Celso Emilio Ferreiro no seu centenario por parte dos poderes públicos pero tamén por parte do galeguismo e do nacionalismo institucional é lamentable. Mentras, poetas xóvenes, músicos, e artistas reivindican a obra literaria de Celso Emilio.
 
Algúns, nunha loable labor editorial que non se discute, e confundindo otouciño coa velocidade parecen ser poetas de calidade incuestionable só por escribir versos supostamente trascendentes e sobre todo pola estética ridícula que os acompaña.
 
Estes, son nomeados presidentes de clubes literarios, asociacións, e entidades subvencionadas e exercen de bufóns nunha farsa máis próxima á politica que á poesía. Recitan versos en actos institucionais e fan de figuríns en medios de comunicación.
 
Pero hai unha boa poesía galega viva, independentemente de estilos e tendencias, activa, recitada e cantada en festivais e tascas, imaxinativa, e lamentablemente apenas publicada pero deliberadamente esquecida por ser libre, non sometida a modas e intereses nin pregada a poderes de ningún tipo.
 
Esa poesía bebe dos millores e comprometese, non se abuchara diante de nada nin de ninguén e sae da letanía de sempre. Esa é a única e verdadeira poesía galega, porque ao final, so hai boa ou mala literatura, e esto non depende nin de encumbramentos de autores por simpatias politicas nin de burdas proclamas do gusto dos que manexan algun tipo de poder. 
 
Poetas clasicos xa desaparecidos como Curros ou Celso Emilio, alguns que vivos son tamen clasicos como Ferrin ou Dario Xoan Cabana, contan hoxe con dignos representantes desa poesia de calidade en poetas como Anxo Angueira e poetas para o futuro como Maria Lado, pero non todo o que reluce e ouro, ainda que hai moitos mais.
 
En definitiva, na poesía galega, como no resto, "nin son todos os que están, nin están todos os que son".

Antón Tenreiro




Comenta

Se tes problemas ou suxestións escribe a webmaster@galiciaconfidencial.com indicando: sistema operativo, navegador (e versións). Agradecemos a túa colaboración.

¿Que caracteres alfanuméricos hai na imaxe? descarta espazos e signos

Exemplo: para C*8 Km@ introducir c8km.

captcha

¡Non entendo o texto!: cambiar imaxe






¿Que caracteres alfanuméricos hai na imaxe? descarta espazos e signos

Exemplo: para C*8 Km@ introducir c8km.

captcha

¡Non entendo o texto!: cambiar imaxe


Comentarios

21 comentarios
  • Páxinas
  • 1
  • 2
  • 14

    miguel mato fondo

    Antón: concordo contigo en varias cousas. Desde logo, na reivindicación de Celso Emilio, que eu creo que volta a unha certa actualidade. Tamén na valoración de Anxo Angueira e María. Discrepo en parte no que dis encol de cenáculos e no esteticismo. Creo nunha poesía viva, de tascas e pubs, de recitais sempre emotivos (non podo esquecer agora o último adicado a Avilés na Coruña. Mais tamén nunha poesía mesmo elitista, esteticista, para alén dos seus temas e intencións. Do contrario non tería en mentes a Pondal. En todo caso, alegroume ler o teu artigo, a preocupación pola poesía, con tanto silencio mesto, malia figurins e todo iso. Apertas fondas. Miguel Mato.


    13

    aaaaaaaaaag

    Gloria Lake mode. Para seguir dinamitando pontes, o próximo artigo faino sobre o abandono do bloque marchoso reconstituido por parte da Taboas e o Beiras.


    12

    María Trew

    Manda carallo. Supoño que terías que pensar moito para escribires isto.


    11

    semoncho

    Há tempo que os poetas populares --os que chegam ao grande público nom os do PP-- som os letristas. Ou seja, os autores das letras das canções populares. Mas aos/às grandes poetas galegos/as, nom lhe interessa a arraia miúda.

    2 respostas
    1

    Por Ulfe: E "arraia" que é? Como se di en galego?

    2

    Por semoncho: arraia miúda = gentalha. A maior parte do terceiro estamento da sociedade medieval, os que nom pertenciam nem a nobreza nem a igreja, nem eram parte da burguesia. Ou seja: labregos, marinheiros, artesaos ...


    10

    semoncho

    Sentou-lhe mal o churrasco sr. Tenreiro?. Vejo-o um pouco irritado.


    9

    Ben falado

    Devías poñerte ti a asesorar ao universo mundial.

    1 resposta
    1

    Por Pena Parda: Pois ti que eres ben falado poderías formar parte do equipo!!


    7

    ruth

    desculpene mediocre señor celso emilio ferreiro curros enriquez e moitos ooutros son tods o homenaxedos polo BNG como vosé sabe moi ben negar a realidade que o nacionalismo galego leva feito un traballo de memoria historica e recoñecemento de todos e non uns poucos todos os poetas intelectuais escritores coma rosalia de castro ou blanco amor vosé non pode negar esta realidade si a negas vosé demostra ser un mentiroso con moitas ansias de poder e que esta xateado porque non quixeron seguirlle dando baza os e as militantes do bloque poraue non confiamos en vosé recomendolle un bo calmante faille moita falla todos e todas nos enervamos pero non todos e todas mentimos vose sim asi que sobor de tod precisa un tratamento contra a mentira e a descalificacion barata,calumniosa e falsa

    2 respostas
    1

    Por Sondelina: señora ruth pq escribe así? Q lle pasa?=AMAR NA HERBA DA CHAIRA Amar na herba da chaira como amar nas nubes coa brisa do vento que peitea o monte raso e pule as pedras duras das casas e as igrexas, fría coma as lousas de pizarra e agarimosa coma un raio no que se pasean as troitas na auga que vai cara ao muíño. Amar na herba da chaira cubertos con un manto nubecino, cheo de paxaros sen rumbo que decoran os soños e os desexos. Amar na herba da chaira cara á noite fundidos coas estrelas baixo a lúa cubertos polo ar e o mundo todo fundidos no exceso dos sentidos e pensando en non pensar para que o tempo, o espazo se deteñan. Amar na herba da chaira é amar no ceo mesmo onde se atope e en calquer tempo pois as herbas da chaira van contigo o seu aroma e textura, a súa presenza.

    2

    Por ruth : se pode esplicar vosé qué ten que ver o que escribin ca sua respoa rimbonbante e ridicual, e por suposto sen nengun senson sera de agrdecer eu escribin i que penso é baseime na realidade, coma sempre fago expuxen feitos reais que contrastan coas especulacions e infamias do artigo. e llo digo con todo o cariño, a alguen que nin seguera se identifica cun nome cunha identidade, e que polo tanto se agoche ,saberà vostede qué ten que gaichar e porque. e unha cousa, eu coma leitora, galega e preocupada polas cuestions sociais, politicas ,e culturais teño todo o dereito do mundo a escreber eiqui e onde faga falla para defender ao meu pais a miña cultura e aos que o fan e o fan moi ben. e si amo ,amo profudamente a galiza. por iso precisamente escrbin o que escribin, boas noites¡¡¡¡


    6

    alberte

    Na poesía, como en calquera eido comercial no que se pretende vender algo, o máis importante son sempre as amizades. No momento no que unha persoa, poeta ou non, ten algo para vender, o primeiro é venderllo aos amigos, e o segundo é facer máis amigos. Ao final, o mellor, no sentido do máis considerado, non é o que vende un produto de calidade senón aquel que invita ás copas no bar, o que paga unha comida (ben sexan troitas, churrasco ou cocido), en definitiva o que conta con máis amizades, sexan ou non verdadeiras.

    1 resposta
    1

    Por alberte: Pero iso, ademais dun acto comercial, é unha actividade puramente política, defeito contamos con suficientes exemplos, dentro do partidismo político deste país, nos que se reflicte á perfección como, sen facer poesía, quen algo quere ten que rañar no peto en canto se achega á barra de calquera tasca. No caso da poesía, están o que teñen ego, os militantes e os que sinxelamente sobreviven. Está permitido mesturar calquera destas categorías nun mesmo individuo. A conciencia levou a algúns a posicionarse e a outros a situarse. O resto, somos outra cousa.


    5

    Correção linguística

    Poderias dar quaisquer exemplos (livros, blogues) daqueles poetas / poetisas (nomes) que (tu consideras) sendo "bons" vêm sendo marginados?


  • Páxinas
  • 1
  • 2
  • Antón Tenreiro

    Concelleiro en Oleiros entre 1999 e 2007 (Membro do goberno entre 2003 e 2006). Entre 2007 e 2009 foi asesor de Vicepresidencia no Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar. Abandona o BNG en xullo de 2010. O seu blog blog