David foi sempre un bo compañeiro. Tanto na facultade como xa no exercicio da profesión: coincidín con el en Santiago e volvín facelo en Lugo.

Nunca tiven queixa del, senón ao contrario. Teño que sinalar que mentres cadramos fomos máis ca meros compañeiros ou que colegas de oficio. Eramos amigos. Así que me apenou moito coñecer a nova da fin da súa existencia -que non da súa memoria-.

Unha aperta, David, aló onde esteas.

Un moi bo tipo. Espero que alá onde estea vexa o querido que era aquí

Homaxe debida. Grande persoa e... voz amiga!

Si señor. Un tipo excelente onde os haxa. A verdade é que aínda non mo creo. Saúdos aos compañeiros de RNE nestes malos momentos

Un gran rapaz e profesional. Un exemplo para os demáis.