Segundo destaca nesta reporxe, o fútbol español non se podería entender sen a evolución política española dos últimos tempos. Asi, apunta que a a cuestión futbolística no estado vai máis alá da tradicional rivalidade Barça-Madrid. O autor destaca que foi o fútbol o que permitiu certas liberdades rexionalistas durante a época de Franco xa que só nos campos se permitían berros en linguas que non foran a española.

Durante a primeira etapa da Dictadura, o Barça era o equipo dos progresistas, mentres que o Madrid era o da coroa española e o Atletico de Madrid o de Franco, ata que chegou Di Stefano e conseguiu converter ao Madrid no equipo, non só de Madrid, senón o símbolo de España.

Logo da morte de Franco, o fútbol enchese de política sobre todo como xeito de reivindicar os rexionalismos e nacionalismos do estado que "foran anulados polas botas fascistas de Franco". Un exemplo disto foi a colocación, por primeira vez en moitos anos, dunha ikurriña no centro dun campo de fútbol, feito que protagonizou o porteiro do Athletic, José Angel Iribar, en decembro de 1976.

Recobrar a historia

"En todo o país, os clubes das distintas rexións empezaron a recobrar a súa historia... e comezanse a cambiar as referencias rexionais, sobre todo, no País Basco, Galicia, Valencia e Cataluña", recolle o artigo.

Sen embargo, esta web tamén destaca que durante estes últimos anos os clubes evolucionaron en consonancia coa consolidación do sistema autonómico. "En Cataluña, as cuetións de autonomía entre o goberno autonómico e o central teñen aparecido con forza, mesmo máis do habitual e tanto o entrenador do Barça, Pep guardiola, coma o presidente do clube, Joan Laporta, describen a Cataluña como o seu país coa súa propia lingua e Laporta declara que sen o seu propio Estado, Cataluña está morta". Neste mesmo senso, sinala que Euskadi xa lle pedíu a FIFA o recoñecemento como selección internacional. "Suponse que Zapatero, como seguidor do Barça, terá algo que dicir", apunta o autor ao relacionar o actual conflicto lingüístico e competencial de Cataluña co Goberno central.

"En España parece que hai moito máis que cantar ¡Hala Madrid!, ¡Visca el Barça!, ¡Amunt Valencia!, ¡Aupa Athletic! Ou ¡Forza Depor! e é que a conexión coa política fai que o fútbol sexa o deporte rey", remata.