A chamada sociedade civil tende a practicar unha dupla moral neste ámbito:demoniza verbal e indiscriminadamente á elite política e non repara nos exemplos pouco edificantes que se rexistran noutras partes do tecido asociativo.Estamos coñecendo, estes días, a outra cara do máximo dirixente da CEOE.O seu comportamento como empresario non se compadece coas prédicas e os códigos de boas prácticas que defenden ritualmente as organizacións corporativas.Mais aínda:o señor Díaz Ferran é o penúltimo exemplo de cómo o liberalismo económico é un traxe compatíbel coa presenza no Consello de Administración dunha politizada Cajamadrid que financia xenerosamente as aventuras empresariais dos seus directivos.

A ratificación da confianza do cumio da CEOE no seu presidente pecha o círculo vicioso no que vive esta elite empresarial.Díaz Ferran terá pouca estatura ética pero é un dos seus e por aí non pasan.O corporativismo ben entendido comeza por un mesmo...

Mentres, o PP quere lavar a imaxe destilada polo caso Gürtel e anuncian códigos de boas prácticas que deberán asinar, entre outros, os cargos que aínda non dimitiron.E para vixiar todo, a figura incorrupta de Romay Beccaría, o padriño político do inesquecíbel alcalde de Teo –Armando Blanco- e de tantos outros que contribuíron a erguer o paraíso da ética política que foron os 16 anos de fraguismo.

Xesús Veiga