Polo noso blog colaborador '

emboscado en el temple'

Recapitulando: Cambre, desembocadura do Mero, Ría de Coruña, Ría Negra.
Un alcalde, Antonio Varela Saavedra. Unha denuncia en fiscalía por presunta corrupción. Citándome a min mesmo:

“A denuncia, un expediente de máis de 300 folios, esfórzase en sinalar a clave de toda corrupción local: Non hai alcalde corrupto sen sistema corrupto, pois como vimos noutras latitudes, só desde a harmónica colaboración entre políticos e determinados funcionarios, pode sosterse o enredo no tempo”

Adxunto a documentación que marca as coordenadas deste curioso suceso, un de tantos, témome, dos que se viñeron articulando nos... ¿Últimos 30 anos?.
Non desexo andar con rodeos, hoxe non os necesito; os feitos sustentarán as miñas palabras e vosas serán, espero... As conclusións.

Cambre é un lugar corrompido institucionalmente, que din que non é o mesmo que corrupto, presuntamente, claro. Ou poida que non o sexa e só o sospeite, “en sentido figurado”. Como as palabras daquela interventora que citaban graves irregularidades, e que  como xa falamos, quixo enmarcar días despois nun distraído "sentido irónico".


7 de outubro de 2004. Emilio Martínez, Xefe da área de Urbanismo e Réxime Interior, solicita un informe para saber si cumprimentáronse o número de vivendas máximas posibles nos núcleos rurais.

As normas subsidiarias, (art. 100) definen que só se pode dar un número máximo de vivendas. Unha vez cumprido ese número, paralizarase a concesión de licenzas.

22 de novembro de 2004. Preséntase un expediente de parcelación a nome de Dona Dolores Arcay Souto, anciá nai do entón Concelleiro de Urbanismo, Andrés Arcay. Hoxe presunto asesor do concello en cuestións varias.

O mesmo día 22 e a pesar de que en Cambre un expediente deste tipo, tarda normalmente máis de tres meses en ser tramitado, é informado polos técnicos municipais.

Estraño?, Ou é Andrés Arcay unha persoa moi afortunada?. Porque segundo o artigo 74-2 da lei 30/92 do procedemento administrativo, No despacho dos expedientes gardarase a orde rigorosa de incoacción en asuntos de homoxénea natureza, salvo que polo titular de unidade administrativa exista orde motivada en sentido contrario, da que quede constancia. Logo si revisásemos esas datas, non deberiamos atopar en meses, máis expedientes de parcelación previos ao seu, Ou é que alguén lle deu carácter de extrema urxencia?, e si é así, Quen e sobre todo, por que?.

23 de novembro. Andrés Arcay, como concelleiro de urbanismo, dita a resolución concedendo a licenza de parcelación á súa nai. Unhas parcelas que lle poderían tocar en herdanza?. Seino, estou conxeturando, así que en principio e sen adiantar acontecementos, quero sinalar un feito moi curioso que se pode comprobar na documentación adxunta: O “Recibín” está asinado por un destinatario, unha persoa á que se lle notifica esta resolución favorable. De quen é esa firma triangular?, Non é a do mismísimo concelleiro de urbanismo que acaba de conceder a licenza?. Estou seguro de que atoparedes centos de documentos municipais que resolvan as miñas sospeitas. Celebremos este magno acontecemento, polo que o Andrés Arcay foi nunha mesma mañá, un e trino. Nai, fillo e Concelleiro de Urbanismo. En Cambre e polo que se ve, óbranse milagres como os do Espírito Santo.

24 de novembro de 2004. José Agustín Barca Cotelo, arquitecto, responde o requirimento do 7 de outubro, informando que no núcleo de Pravio ,(lugar onde 24 horas antes o concelleiro de urbanismo asinouse a si mesmo unhas licenzas DE PARCELACIÓN), Alcanzouse ou excedido, as licenzas DE OBRA previstas pola lei.

Atendamos ao feito singular, de que non é o mesma licenza de parcelación, que licencia de obra. De feito, as licenzas de obra desas novas “parcelas-express”, aprobaríanse no ano 2005.

2005?, Non pasaramos o 24 de novembro de 2004 a cota marcada pola lei?. Ou é que o arquitecto municipal contou como licenzas xa concedidas as obras que aínda haberían de tardar un ano en ser tramitadas?. Como o sabía?. Casualidade?.

Porque si non fose o caso, estariamos a falar dunhas licenzas de obra ilegais, por superar o número admisible. Seguro que as súas inspiradas ilustrísimas non cometeron tal torpeza.

Preguntas sen resposta. Como puido un trámite tan complexo pecharse en 24 horas?, 24 horas antes de que un informe do arquitecto municipal pechase as licenzas de obra na zona?.Como puido o arquitecto municipal intuír as licenzas que ían autorizarse un ano despois, ou mesmo como puido saber que se estaban tramitando parcelaciones nese momento?. Por que presentou a súa resposta precisamente o 24 de novembro?. Casualidade?. Outro prodixio do Espírito?.

30 de decembro de 2004. Cambio na lei de solo, que imposibilita a parcelación.
Efectivamente, outra casualidade.

Este é o lugar onde nunca ocorreu nada e todo ten unha boa explicación.
Tamén a escoitaremos para este caso?. Podes ver todo o expediente aquí.

Porque o fascinante desta historia, é que moitos xa a coñecían. Contan as malas linguas, que un paquete case idéntico de documentación ao que aquí tedes nas vosas mans, dorme hai anos nun caixón de Santiago, e que foi este relato singular, o que provocou a saída oficial de Arcay das listas do Soe.

A oficial, porque oficiosamente, son moitas as testemuñas que afirman telo visto asesorando aos veciños cando o dos terreos da Vía Ártabra, ou mesmo, presuntamente, interesado nunhas propiedades preto de certo Polígono en expansión.

Tres elementos fundamentais na organigrama municipal: O todopoderoso Xefe de Réxime interior, o Arquitecto e o Concelleiro de Urbanismo, en estreita colaboración manexando recursos e información privilexiada?... a quen beneficiou esta cadea de acontecementos?, a quen prexudicou?. Por que permitiu o alcalde que algo así ocorrese no concello?, Cantas veces máis ocorreu?.

Forma parte este acontecemento das Graves Irregularidades que sinalou a interventora municipal?. O terrible do asunto é que sospeito que non.

O máis difícil de comprender é porque NINGUÉN NUNCA FAI NADA. Todo queda en suspenso, todo por demostrar, abusando dunha picaresca que aburre, que insulta, que esgota...

Pois si, é verdade, todo é fume... porque en Cambre todo adorméntase dentro dunha legalidade drogada de fantasías.

Aquí non importa a verdade, aquí importa que a verdade non importe... que vire a roda, que siga o circo, que a xente non pense, que o tempo pase... e así un ano con outro e con outro dez máis...

Que máis dá?, só é Cambre, "e isto pasa en todas partes...".