Soneira critica a "doble moral" de Feijóo por acudir a unha audiencia papal e esquecer os "postulados católicos" do seu partido que é contrario o aborto, ás parellas de feito ou o matrimonio homosexual, "a pesar de que no Goberno da Xunta hai gais recoñecidos".

"Debería lembrar Alberto Núñez Feijoo, e tódolos fariseos que izan a bandeira dunha concreta moral, o ritual romano do matrimonio: doute compañeira, que non escrava. Lamentable todo este episodio que mostra, mais que ningunha acción política concreta, a escala de valores de algúns", asegura a deputada socialista.

O PPdeG tamén criticou, cando estaba na oposición, o "protagonismo" que segundo este partido tiña a muller de Touriño, Esther Cid, por acompañar ao daquela presidente en varias viaxes oficiais, e mesmo preguntaron no Parlamento con cargo a que partidas presupostarias se financiara a súa viaxe.

*******************

DE DOBRE MORAL E DE COMO REDUCIR A COMPAÑEIRA SENTIMENTAL A CONDICIÓN DE COLABORADORA.

En España, e tamén en determinadas capas  da burguesía galega, sempre tivo éxito aquilo de practicar os vicios en privado e as virtudes en público. Isto traducíase na vella mensaxe dalgún crego, incapaz de manter o voto de celibato imposto pola igrexa católica, de “fai o que eu digo non o que eu fago”. Esta filosofía sempre tivo por mais pecado aquel que se comete coa entreperna que calquera outro que nace da iniquidade que aniña no cerebro que maquina maldades inimaxinables contra a humanidade.

Así, a dereita e os sectores mais conservadores da igrexa católica, mobilízanse e berran polas rúas de España contra todo o que ten relación con esa zona tabú para eles situada no centro de gravidade do corpo humano: o divorcio, o aborto, os matrimonios gays, etc. Solo hai que acudir as hemerotecas para ver as reaccións destas xentes en canto a esquerda propuxo elevar a categoría de norma legal o que era normal na sociedade. Pero, contrariamente o que cabería pensar, os mesmos que se manifestan contra o divorcio, o aborto ou os matrimonios homosexuais, non dubidan en divorciarse, abortar ou casarse cunha persoa do mesmo sexo.

A min sempre me pareceu que unhas pingas de pragmatismo son imprescindibles para un bo político. Agora ben o que practica Alberto Núñez Feijoo está bastante alongado do pragmatismo pero moi próximo o cinismo como acción política. Así vemos que, quen encabeza a formación política que defende e propugna determinados valores morais e determinada forma de entender a vida e as relacións entre as persoas, don dubida en incumprilas todas nun exercicio de cinismo difícil de explicar. Claro que tampouco ten explicación a posición da igrexa, tan dilixente contra uns e tan comprensiva para con outros.

Alberto Núñez Feijoo ten no seu goberno a gays recoñecidos, asistiu o casamento de amigos gays, convive cunha muller “en pecado”.... é iso malo?. Absolutamente non para  case todo o mundo... excepto para a dereita política e para a igrexa católica. O Presidente da Xunta e a dirección do Partido Popular sempre deu apoio a estes postulados pero, cando lle afectan, renuncia a eles e aplica o que é normal na sociedade. E dicir, fai o que eu digo pero non o que eu fago. Vicios privados e virtudes públicas. A dobre moral da dereita, pero moi especialmente do Presidente, tivo a máxima expresión na visita que fixo o Papa cando, para xustificar a presencia dunha muller coa que convive e que, supoño que amará e respectará, reduciu a condición de colaboradora.

O exercicio farisaico dunha moral oficial e doutra real lévanos a situacións coma estas; e lévanos a esperpentos tales como que, reducida a compañeira sentimental do Presidente a condición de prestadora de servicios  (colaboradora), pensemos que os afectos do Presidente teñen a categoría de relación mercantil.

Estou convencida de que non é así, pero debería lembrar Alberto Núñez Feijoo, e tódolos fariseos que izan a bandeira dunha concreta moral, o ritual romano do matrimonio: doute compañeira, que non escrava. Lamentable todo este episodio que mostra, mais que ningunha acción política concreta, a escala de valores de algúns.