As autonomías non son culpables

Nas diversas tertulias políticas, con suma frecuencia, aproveitando o argumento da crise económica actual, aparecen voces que, ao falar de recortes en servizos públicos dunha forma aberta, culpán do endebedamento do Estado ás comunidades autónomas.

Por Manuel H. Iglesias | Ourense | 15/03/2012

  • menéame
  • Chuzar
  • Do Melhor
  • Cabozo
  • del.icio.us

Xeralmente son os que añoran o Estado centralizado do franquismo e que, guiados polos impulsos e lembranzas do pasado, non se percatan de  que, o proceso autonómico en España, foi sumamente positivo,  pois  modernizou un país anclado nunhas estructruras territoriais   obsoletas e que había que actualizar conforme aos tempos. Se ven é verdade que, aínda quedan pendentes reformas estructurais  importantes por facer. 

 A crítica política baseada no  cabreo do momento, pode  levar a ver, a traverso do cristal, como dicía Valle Inclán en Luces de Bohemia, unha realidade social, territorial e política un tanto deformada e polo tanto errada. Pois, si ben o proceso autonómico naceu para solucionar  as reivindicacións de tres nacionalidades históricas que tiñan aprobado un estatuto na segunda república a saber: Euskadi, Catalunya e Galicia, foi  coa ampliación do proceso autonómico a todo o conxunto, algo así como  café para todos, un reparto para calmar a unha  dereita española que  sempre foi contraria ao recoñecemento político das tres comunidades cunhas características e reivindicacións propias dentro  do  territorio español. 

Mais, como a día de hoxe soio se busca onde poder reducir os gastos,  seguindo os ditados da Sr. Merquel, sería necesario ver se cumplen a función certas institucións públicas que aínda están vixentes. Pensemos en moitos ministerios sin case competencias.  Ademais está o tema  das Deputacións Provinciais deseñadas coas provincias no reinado de Isabél II  e que  hoxe son totalmente innecesarias pois duplícanse coa labor das consellerías. Estes    gobernos baseados nunhas estructuras territoriais hoxe superadas, son pequenos parlamentos onde os caciques se reparten as prebendas e favores que  sirven para manter un poder provincial  endogámico e clientelar. Exemplos moi cercanos temos na nosa terra. Pero, seguindo a estela do aforro nas administracións, cabería preguntarse se concellos de menos de 3.000 habitantes deben de seguir existindo ou, se pola contra, se deben incentivar fusións  entre os mesmos, para crear administración máis operativas e económiamente máis eficaces.  E que dicir do Senado, cámara  de segunda lectura, inútil onde as houbera. Cuestión  denunciada por persoas  que formaron parte dela.
 
É posible que haxa que racionalizar o gasto en moitas administración públicas, incluso en comunidades autónomas; é posible que moitas comunidades deban sopesar se aceptan competencias que son moi complexas  e caras para xestionar. É posible e verdadeiro que hai comunidades, gobernadas pola dereita, que  dilapidaron cartos en obras faraónicas, algunhas inútiles. Lembremos circuítos de portivos, aeroportos e mil barbaridades.  Pero, a día de hoxe, culpar ás comunidades da débeda do Estado é unha inxustiza. Pois as comunidades adminsitran as compentencias que lle son propias e que foron cedidas polo mesmo Estado central, sin que iste eliminara as duplicidades administrativas que mantén de adorno. Ademais, pensando na nos aterra,  alguén será tan osado como para afirmar que a autonomía non mellorou o nivel de vida dos galegos dende a súa posta en funcionamento?  A caso non nos lembramos  do Estado Central e de como  estaba esta terra nos anos sesenta e setenta?
 
Agora que nos países europeos se crean entidades que superan as tradicionais provincias; agora que cedemos soberanía en grandes temas a Europa, alguén esta creando un estado de opinión para culpar ás autonomías do déficit con intencións propias da extrema dereita. Pero achegar o poder aos cidadáns, fomentar o autogoberno  acaso non é progreso? Penso que sí.
 
Moito coidado cos cantos de serea que, co tema do aforro, ocultan outros obxectivos  e ideolóxias que somentes pretenden que desaparezamos como entidades con persoalidade propia; que  desapareza a nosa cultura e o noso idioma para xustificar, logo mediante argumentos bácuos e mentireiros, desfacer o  noso autogoberno. E crear  así  un  solar ibérico onde   todo sexa uniforme e gris como o foi durante a ditadura.

Manuel H. Iglesias




Comenta

Se tes problemas ou suxestións escribe a webmaster@galiciaconfidencial.com indicando: sistema operativo, navegador (e versións). Agradecemos a túa colaboración.

¿Que caracteres alfanuméricos hai na imaxe? descarta espazos e signos

Exemplo: para C*8 Km@ introducir c8km.

captcha

¡Non entendo o texto!: cambiar imaxe






¿Que caracteres alfanuméricos hai na imaxe? descarta espazos e signos

Exemplo: para C*8 Km@ introducir c8km.

captcha

¡Non entendo o texto!: cambiar imaxe


Comentarios

6 comentarios
5

NACION

O PROBLEMA NON SON AS DEBEDAS PUBLICAS SINON AS PRIVADAS, A BANCA, AS CONSTRUCTORAS AS EMPRESAS O CAPITALISMO VIVA GALIZA MARXISTA-LENINISTA POLA LIBERACION NACIONAL CONTRA O CAPITALISMO VIEIRAS E UN TRAIDOR ESTA A DEFENDER A BURGUESIA GALEGA, XA DICE O MOI VERME QUE EXISTEN MAIS CLASES QUE A CLASE TRABALLADORA E PON COMO EXEMPLO O DAS CAIXAS GALEGAS!!!! OS CORRUPTOS ESES!!!!


4

CISCAR

Galiza, no 1960 era o 10% de poboazon Española. Despois do centralismo do Dictador Fascista Franco, que tanto seareiros ten por estos foros, no chega o 5% da mesma. O Pais Basco e Navarra cos Impostos transferidos, son as comunidades mais ricas e prosperas. O centralismo mata, o centralismo aniquila, o centralismo finiquita. O Centralismo e o mal da miña terra. O Centralismo roba a mans cheas a esta terra. Leva todos os recursos economicos, aniquila a lingua o cultura Galega. O Centralismo non vale mais que para limparse o cú coN el, e si podes ciscar aos energumenos centralistas na cabeza mellor.


3

Artus

Só os parvos ou fanáticos, discuten o valordos autogobernos. Gran parte do éxito económico de USA ven polo seu estado federal. Omesmo pasa cos landers alemans. Os países federais ou multinacionais, sempre soen ser mais prosperos cos xacobinos. Gran parte do gasto das autonomías ven porque a meirande parte do gasto socia está a cargo de élas. É de necios negar o caracter vertebrador, de desenrolo e innovador das autonomias. Lembraba un político as voltas nos ministerios, os tequemanexes que tiñan que facer antes do estado autonomico, para acadar calqueira xestión para sua terra.


2

gaB4

Señor Iglesias, el Estado de las Autonomías es, en gran medida, corresponsable de la situación de deuda en la que nos encontramos. No digo que sea el único culpable, pero es innegable que es un modelo tremendamente caro y que, además, el ansia por desarrollarlo ha devenido en una competencia ruin sobre los recursos, por no hablar de la insolidaria pretensión de los nacionalistas de obtener más que los demás, recurriendo para ello al chantaje político permanente. Habría que recordarle a algunos que AUTONOMÍA NO ES SOBERANÍA, sino cesión de competencias, con lo que eso significa de posibilidad de que éstas sean devueltas al Estado, sin que por ello se resienta cualidad democrática alguna.


1

Manolo2

¿Es que un nacionalista gallego como Manuel Herminio Iglesias puede decir otra cosa? NO. Y además con sectarismos cutres. Como si en Cataluña, Andalucía, Extremadura, Castilla-La Mancha donde nunca gobernó el PP no se hubiera despilfarrado sin cuento. El problema es que cada vez somos más los ciudadanos que pensamos lo mismo le guste o no. Las comunidades autónomas son un pufo donde parasitan centenares de miles de inútiles y que constituyen un fin en si mismo como modo de vida para ellos y sus coches oficiales. Por cierto, tu también formas parte de sistema caciquil al ser del elenco que escribe en La Región, periódico caciquil donde los haya.

1 resposta
1

Por xan soares: Manolo2, o estado autonómico é un auténtico fracaso debido, baicamente, a que sobran a maioria das autonomías agas a Galega, Vasca, Catalá e a Castelá co caso discutible de Andalucía e Canarias. O PP eo PSOE tenhense repartido o caciquismo e o control destas autonomías. O PSOE en Andalucía, extremadura e A Mancha, e o PP en Galicia, Valencia, Baleares... O problema é o histórico caciquismo espanhol que retroalimenta con financiación publica un sistema totalmente ineficiente. Saúdos.


Manuel Herminio Iglesias

Natural de Seixalbo, concello de Ourense 1949. Diplomado en Maxisterio (Ciencia Humanas) e Música. Comprometido coa labor social, cultural e política, fundou diversas asociacións. Foi, dende xuño do 2009 ate xuño de 2011 concelleiro de Infraestruturas, Mobilidade e Perímetro Rural no concello de Ourense. Preside dende o ano 1997 a Asociación Cultural Agromadas. www seixalbo.com