Artigos de Xosé Antón Jardón

Regálenos bonsais, señor alcalde!

«Subiron os ollos e atopáronse co ceo. Baixáronos e o inferno desaparecera. Só ficaba o rescaldo último dos seus propios corpos» (Á sombra dos bonsais, Antón Riveiro Coello)

Señor alcalde, a secas

«Á xente que manda hai que pedirlle permiso para rir, se é para rirse deles. E aínda así, cómpre saber rir. Calcular o peso e a extensión do riso». (Vivir sen permiso e outras historias de Oeste, Manuel Rivas)

Faríanos así ou levarano no sangue?

“Nessas sobrelojas, salvo ao domingo pouco freqüentadas, é freqüente encontrarem-se tipos curiosos, caras sem interesse, uma série de apartes na vida”. (O livro do desassossego, Fernando Pessoa).

Canta paciencia vos cómpre, lousas da praza Maior!

“Entre a nube que forma a densa poeira que se levanta da chaira non é fácil distinguir o amigo do inimigo.” (A romaría da Saínza. Mouros e Cristiáns, Delfín Caseiro).

Dime con quen andas e direiche con quen vas

“O essencial é saber ver, / Saber ver sem estar a pensar, / Saber ver quando se vê, / E nem pensar quando se vê / Nem ver quando se pensa”. (O guardador de rebanhos, Fernando Pessoa).

Agardando a que anoiteza

“Quen matou e bateu no mundo como unha furia / e fuxiu polo mundo está no mundo. / Seu recordo anda fóra sobre polvo. / Sobre o polvo sonámbulo ou xa pedra”. (Profecía do Mar, Bernardino Graña).

O contexto que nos esmaga

“Pola noite, a través do cristal da porta, podo ler o rótulo luminoso de Pompas Fúnebres. “Se ruega hablen en tono moderado para beneficio de todos”. (Que me queres, amor?, Manuel Rivas).

Doenzas dos concellos galegos: A discriminación económica

“Un paso adiante e outro atrás, Galiza, / e a tea dos teus soños non se move. / A espranza nos teus ollos se espreguiza. / Aran os bois e chove” (Penélope, X. María Díaz Castro).