Artigos de Xosé Antón Jardón

A teimosía dos teimudos

«Daime o oubeo do can, a voz da estrela, / o silencio das toupas esfuracando a noite, / o vento salaiando nas caracochas» (Do poema “Daime”, Calados esconxuros, Antón Tovar)

Pedro, ou... Pero (Sánchez)?

“Os Estados uma vez que costruem, selecionan e identificam un inimigo que é funcional adotam un caráter esencialmente conservador e, portanto, são resistentes a avançarem con a sua substitução total por um ator novidoso” (Vidas culpáveis, Borxa Colmenero).

Rajoy, sempre tan despistado

“O seu rostro inmóbil fai del un obxeco inanimado, unha cousa, algo inerte.” (A ferida do vento, Antón Riveiro Coello).

Somos o que comemos, señor Feijoo

“Os actos de decisión estámolos exercendo en tódolos eidos da vida: no cotidiano, no xogo, na arte e, por fin, na moral e na política.” (Diario sin datas, Antón Tovar).

Un cuco papudo no niño dunha gaivota

“Marchaba xa moi apesarado, cando albiscou entre bidos esveltos e carballos veriños unha casopa coas paredes de terróns e o teito de colmo.” (A lenda da lagoa de Antela, Delfín Caseiro).