Artigos de Xosé Antón Jardón

Contra o carnaval de Madrid, viva o entroido de Xinzo!

«En las horas de escabio y amarguras / me pregunto si fue cierto tu cariño / y aunque busco en el embrage no hay ninguna / que como vos me quiera como un niño...» (Les Luthiers, Pieza en forma de tango)

Cando as rogativas non dan acabado coa sequía

«E o Marcelino non di nada, está coma aparvado. Hai un silencio. E no silencio coma un arrastres, coma unha fouce que pasa segando». (Bernardino Graña, Fins do mundo)

Cando as rogativas non dan acabado coa sequía

«E o Marcelino non di nada, está coma aparvado. Hai un silencio. E no silencio coma un arrastres, coma unha fouce que pasa segando». (Bernardino Graña, Fins do mundo)

O desencanto de don Claudio

«Deluvei os ollos que me proían / do pesadelo estéril da noite sen camiños». (Antón Tovar, do poema Deluvei os ollos, Calados esconxuros)

Don Claudio e o progreso

A sua voz era baça e trêmula, como a das criaturas que não esperam nada, porque é perfeitamente inútil esperar. (Fernando Pessoa, O libro do desassossego).

Vai moito frío en Penalonga

«Digo unhas veces si, mitá da ialma, / digo outras veces non / e perdo o rumbo i a esperanza». (Antón Tovar, do poema As palabras, O vento no teu colo).

A matanza do tempo

O tempo cobreguea no silencio / polas canles das veas que arraízan / no vento camiñado. (Antón Tovar, do poema O tempo de Sempre, Calados esconxuros).

Unha ovella na tulla do diñeiro

Outros haverão de ter, / o que houbermos de perder. (Fernando Pessoa,do poema Os colombos, Mensagem)