Artigos de Emilio Martinez

Renegar de Voltaire

A finais de agosto entregáronse no Parlamento Galego mais de 8.000 sinaturas pedindo un incremento da presenza da materia de filosofía no bacherelato, hoxe, logo da modificación da LOMCE obrigatoria exclusivamente no segundo curso, o que para a miña xeración era o COU.

Seguidismos

O famoso dito: “O pobo que non coñece a súa historia condeado a repetila” atribúese a autores tan distintos como a Confucio, Carlos Marx ou ao filósofo estadounidense, aínda que nacido en Madrid, George Santayana. Independentemente de quen a pronunciara ou escribira primeiro, que nin da nin quita aos nosos efectos, a frase debería ser, estes días, recordada polos dirixentes de En Marea, tal vez para que actúe como figa e a axude a non facer propios os erros que outros cometeron no pasado.

Se alimentamos o odio gañan eles

Cando estudaba Económicas en Santiago, mediados dos 80, tiña un amigo, militante naquela altura do MCG, o Movemento Comunista de Galicia, que era un lector impenitente da Revista de Defensa, una publicación especializada en tecnoloxía militar, forzas armadas, etc, así como un erudito en todo o relacionado coa II Guerra Mundial. Acabei tamén enganchado a aquel vicio, un tanto friki para un coma min que foi logo obxector de conciencia, rodeado ademais de amigos que foron insubmisos.

Segue o diñeiro

Nun apartamento de Washington unha persoa oculta nas sombras e no fume do seu cigarro aconséllalle a Robert Redford “Segue o diñeiro, segue o diñeiro…”.

En defensa das multas

En 1987 Alianza Editorial publicou o libro de Mario Benedetti “Subdesarrollo y letras de osadía”, unha selección de dezaseis artigos publicados nos anos anteriores en diversos xornais e revistas de México, La Habana, Lima ou Madrid.

Apenas un dato

Fai xa tempo, finais dos setenta ou principios dos oitenta, con 15 ou 16 anos, tiven a idea de escribirlle ás embaixadas dos países comunistas para pedirlle información sobre os grandes avances que aqueles países acadaran a prol da clase obreira, e así encherme de argumentos para rebater a quen ousara poñer en cuestión o que eu pensaba daquela que eran os modelos de sociedade á que debiamos aspirar.

Os avisos

Hai un conto do que apenas me lembro, case só recordo o remate. A historia vai dun home moi rico, ou dun rei, que pacta coa Morte que o avisará con tempo antes de o veña levar. Un tempo que precisaba para preparar as cousas terrenais, para despedirse dos seus e para prepararse espiritualmente.

Si, pero non así

Hai unha intervención de Pablo Iglesias que estes días venme á cabeza. É cando interpelado por uns xornalistas, sobre a posibilidade dunhas segundas eleccións, respondeu que Podemos estaba cómodo nas campañas electorais, que se lle daban ben. Houbo segundas eleccións e a realidade doulle unha tremenda labazada na forma dun millón de votos menos que os acadamos apenas uns meses antes. Xa di o refrán que cuspir para arriba as veces trae desagradables sorpresas. As veces os erros son unha oportunidade para aprender, pero aprender esixe esforzos e non parece que os líderes de Podemos ou Izquierda Unida, sexa por separado sexa polo xunto, estean dispostos a facelos.
Emilio Martinez (Ribeira, 1965). Entre os anos 1998 e o 2005 foi presidente da Coordinadora Galega de ONG para o Desenvolvemento. Na actualidade forma parte do Consello Galego de Cooperación ao Desenvolvemento como experto independente. Licenciado en Ciencias Económicas a súa carreira profesional está ligada, na súa meirande parte, a diversas administracións públicas, como a Universidade de Vigo, na que foi vicexerente de Recuros Humanos, a Sociedade Galega para o Desenvolvemento Comarcal, o concello de Lugo ou a Universidade de Santiago de Compostela, na que actualmente é vicexerente para o campus de Lugo, logo de exercer en distintos períodos como técnico superior de Xestión no ámbito da I+D+I. Ten colaborado en distintas publicacións como “A Nosa Terra”, “Tempo Exterior” ou a “Revista Galega de Emprego”.