Personal de ambulancia con traxe de proteción contra o coronavirus / @miguelnuñez Técnicos sanitarios dunha ambulancia nunha chamada para atender un posible caso de coronaviurs COVID 19 /   © Miguel Núñez  Técnicos sanitarios dunha ambulancia nunha chamada para atender un posible caso de coronaviurs COVID 19 /   © Miguel Núñez

Coronavirus e saúde dos traballadores

GC Aberto

En certa maneira, as epidemias aseméllanse ás guerras: hai persoas que teñen que estar a loitar na primeira liña, como o fan os médicos, os enfermeiros, os celadores…; outras permanecen na retagarda en labores de organización, produción e distribución de recursos de todo tipo; mentres que outras, por razóns diversas, serán suxeitos pasivos cuxa vida é necesario protexer; así acontece cos nenos, cos anciáns, coas mulleres embarazadas, etcétera.

As sociedades humanas parécense ás dos insectos nunha cuestión esencial: cada individuo desempeña un rol que, por intranscendente que pareza, é fundamental para a supervivencia da comunidade. En crises como a que está a sufrir o mundo globalizado no que tocounos vivir, a pandemia producida polo coronavirus, é cando a relevancia destes roles se pon de manifesto.
Todos podemos e temos que colaborar, facer algo; e facelo ben. Nas epidemias facer ben as cousas implica non fallar nin unha soa vez. Quedar na casa para evitar a propagación da infección non é unha cuestión intranscendente; como tampouco o é acudir ao posto de traballo cando é indispensábel.
O ministro de Sanidade, Salvador Illa (i), o presidente do Goberno, Pedro Sánchez (d), e o director do Centro de Coordinación e Alertas Sanitarias do Ministerio de Sanidade, Fernando Simón (de costas). Eduardo Parra - Europa Press

Reprobábel

GC Aberto

A demora do Goberno en resolver aspectos primordiais que esixían a súa urxente posta en marcha, sumado á notoria incapacidade para tomar medidas atenuantes con máis antelación, fixo que os efectos do Covid-19 fosen máis devastadores e que se acentuase a súa propagación.

Cadros nun museo

Da arte e dos artistas

GC Aberto

O artista se se caracteriza por algo é por representar no exterior o que ten no seu interior. Pero non para embelecer o mundo, senón cun obxectivo de cambio e progreso social ou, como mínimo, para remover conciencias. O verdadeiro artista é un visionario, un profeta, non un artesán cuxa principal cualidade é dominar mellor que ninguén unha técnica.

Mobilización de traballadores de Navantia Fene e Ferrol.

Eureka, Fene existe!

GC Aberto

O deixamento político por Navantia Fene faise aínda máis notorio ao comprobar como os partidos que en véspera electoral se proclaman valedores do estaleiro son os mesmos que se inhibiron diante da servidume que a traza da Rolda Oeste induciu no seu espazo funcional.

O vicepresidente do Goberno e secretario xeral de Podemos, Pablo Iglesias, durante un acto de Galicia en Común na Coruña a 29 de febreiro de 2020. M. Dylan - Europa Press

Regresión

GC Aberto

Coas súas controvertidas prácticas, o “sequito” dirixente de Podemos fixo que a organización sexa parte implícita da clase política que seis anos atrás viña combater. Renunciando con iso ao seu ideario e claudicando en capitulación sen que se albisque rexeneración á actual deriva.

Iván Espinosa de los Monteros (esquerda), Pablo Iglesias e Inés Arrimadas / EFE

Desquite bipartidista

GC Aberto

O bipartidismo rexorde do seu letargo ao engulir aos outrora emerxentes Ciudadanos e Podemos, aproveitando a nefasta decisión de renunciar aos seus obxectivos para participar na política de bloques.

Pablo Iglesias no debate de investidura no Congreso

Seguide apertando..!

GC Aberto

Exercendo de Vicepresidente do Executivo animar os agricultores a seguir manifestándose non pasa de ser unha insensatez, por canto tras o devandito envite o Goberno forma parte da protesta creando con iso unha situación anacrónica e ridícula que pon en cuestión a idoneidade de Iglesias para o desempeño do cargo.

Pablo Iglesias / @ Miguel Núñez.

Capitulación

GC Aberto

Tras as proclamas acesas dos seus dirixentes, o gran hándicap desa nova esquerda con distintivo progresista que se atribúe Podemos, está no déficit moral, a volatilidade ideolóxica e a total falta de integridade por toda referencia.

A fidelidade debera ser o distintivo que caracterizase o modus operandi dos dirixentes xurdidos do movemento contestatario do 15 M, pois non en balde, de orixe, o obxectivo dos membros daquel movemento de indignación era impulsar un sistema político máis participativo que estivese nas antípodas do bipartidismo PSOE-PP, é dicir, do denominado binomio PPSOE, así como o control das corporacións e a banca , o reaxuste da división de poderes e o perfeccionamento do sistema democrático.
Dos activistas que participaron naquelas acampadas e asembleas, nace o 17 de xaneiro de 2014 Podemos como «iniciativa» política no madrileño Teatro do Barrio, que despois de arrogarse o espírito de rexeneración do 15 M capitalizando a indignación emanada da crise económica, ao pouco tempo crebou aquel anhelo de cambio para transformase nun partido á vella usanza marcadamente burocratizado.

Antón Noceda, socialista de Fene

O PSOE esnáfrase en Fene

GC Aberto

A Moción de Censura que en Fene se someterá a debate e aprobación no pleno do próximo sete de febreiro, de prosperar, non só desaloxará o PP da Alcaldía senón que aniquilará políticamente o seu máximo valedor e concelleiro socialista que se opuxo de sempre a conformar un Goberno de progreso.

Fene, que tras a celebración das primeiras eleccións municipais da democracia se converteu en vangarda e referente do municipalismo durante un cuarto de século, tras ese período, como consecuencia do cambio de signo político no liderado do novo executivo municipal en mans do PSOE, o Concello penetrouse na fase máis convulsa da súa historia, pois a perda da maioría absoluta do BNG conduciu á constitución dun goberno de coalición onde as diverxencias entre ambas as formacións tanto en materia de xestión como ideolóxica se fixeron notorias.
Especialmente polo afán protagonista e a bisoñez dos representantes socialistas, que nunca tiveron a sutileza de administrar o seu triunfo nas urnas coa sensatez debida ao confundir a dignidade coa testosterona.

esposa, detido, detención, liberdade de espresión, liberdade de expresión, censura,

Liberdade de expresión en cativerio

GC Aberto

A pandemia de totalitarismo que acompaña os manexos de funcionamento interno dos partidos políticos, na súa inoculación, fai irrespirábel o corrompido ambiente que tales prácticas inducen na contorna da liberdade de expresión.

Nunha das súas máximas Eric Arthur Blair, máis coñecido co pseudónimo de George Orwell viña sinalar que “a liberdade de expresión é dicir o que a xente non quere oír”, expresando con iso a súa percepción sobre un dereito primordial connotado estreitamente coa liberdade de pensamento e de información, como esencial tamén co exercicio doutros dereitos fundamentais, do mesmo xeito que indispensable para garantir sen atrancos a participación activa nunha sociedade e nun mundo libre e democrático.
Debésemos saber que Orwell defendía o valor intrínseco da persoa, condición que lle fixo un férreo detractor de dogmas e ditaduras, e aínda tomando compromiso social en defensa desa causa, foi hostil en todo momento a aliñarse coa esquerda totalitaria. sendo esa disidencia o motivo de non ser reivindicado na súa posteridade por ningunha ideoloxía política.

Pablo Iglesias / @ Miguel Núñez.

O devir político no tempo

GC Aberto

En menos dunha década o espírito de rexeneración do 15- M, pasou de ser unha esperanza para transformarse nun fracaso, quedando en auga de borraxes non tan só as promesas de renovación ideolóxica senón tamén a solvencia do seu propio modelo orgánico.

O tempo, é sen dúbida o noso inseparable compañeiro de fatigas, que curiosamente, sen ter posibilidade de elixir estamos obrigados a soportar durante o transcurso dese episodio que é a nosa vida, pois se instala nela non máis nacemos, para apearse cando chega o desenlace; por tanto, o tempo resulta ser testemuña permanente da nosa existencia, o agregado natural das nosas vivencias e por tanto, o factor característico da nosa experiencia, pero esta concepción do tempo, ten de interpretarse no contexto dunha noción espacial taxativa, suxeita á idiosincrasia do individuo como ámbito de referencia.
Aspecto distinto é o tempo como factor político, neste caso o establecemento da súa orixe e extinción, excede a demarcación da existencia material do individuo para converterse nunha etapa de duración indeterminada, por canto, os colonos da política, por difusión xeracional seguen sementando o pretérito, que unha vez colleitado continúan poñendo en mercado coa diferenciada denominación de orixe de dereitas ou esquerdas.

O Secretario Xeral de Unidas Podemos e candidato á presidencia, Pablo Igrexas, levantando o puño esquerdo, xunto á candidata de podemos en Galicia, Yolanda Díaz, durante un acto na Coruña (Galicia), a 3 de novembro de 2019. M. Dylan - Europa Press

Unha bomba na Moncloa

GC Aberto

Para entender o trato preferente que Podemos lle depara a Yolanda Díaz, máis que avaliar os seus méritos, ninguén debe obviar que previo á constitución da formación morada Iglesias era o asesor en Galicia da lideresa comunista, relación que actualmente a sitúa no seu séquito de influentes.

«Perdéronse sete anos nos que houbo moito sufrimento, e hai responsables».Con esta frase explícita expresaban a súa opinión os dous ex militantes de EU cando en abril de 2016 souberon que membros da Unidade de Investigación Tecnolóxica da Policía detiñan no Parlamento de Galicia ao asesor desta organización na devandita entidade, xa que para eles a aprehensión do implicado non representaba sorpresa algunha, tendo en conta que resultaba ser o mesmo suxeito ao que eles apuntaban na súa denuncia do ano 2009 cando cumpría idéntica función na sede da formación política en Ferrol.
Naquela ocasión os denunciantes alertaron das súas pescudas informando exhaustivamente a Yolanda Díaz como responsable nacional do partido, da existencia de pornografía infantil nun computador da sede do partido, deixando en poder do seu Consello Comarcal o equipo de referencia ao obxecto de sacar os datos probatorios vía Internet. Denuncia que ante a falta de resolución e a carencia de dilixencia foi trasladada por estes á Policía, o que derivou na expulsión fulminante de ambos os militantes, atribuíndolles a difusión de adulteradas delacións contra a organización política Esquerda Unida, ao promulgar con falsidades que nun equipo informático do seu domicilio social existían arquivos relacionados coa pedofilia.