Non debemos pensar que quen xa foi condenado é o único que nos pode danar; senón que temos que saber que calquera persoa (incluídos nós mesmos) é un delincuente e un homicida en potencia.
Cando a dereita máis cavernícola volve ás andadas retomando prácticas incendiarias de tempos pretéritos, ante as eleccións municipais os candidatos progresistas deben proclamar ao unísono a súa defensa dos dereitos fundamentais e a máis radical condena contra a involución fascista.
A palabra «pasta» que constitúe o título deste artigo non a emprego en sentido pecuniario, nin fai referencia ao pequeno doce que se toma co café ou o té. Tamén non amenta o famoso alimento de orixe italiana.
Ademais de incorrer en fraude, non foi coherente que contra a decisión maioritaria das bases, a actual dirección do partido en Galicia embarcase ilicitamente a Podemos no esperpéntico proceso electoral de en Marea.
Abel Caballero é un síntoma do que a cidadanía desexa: queremos vivir coma se non pasara nada. Ninguén quere afrontar que os problemas están aí por moitas luces de Nadal que lle poñas.
Un servizo ben puntuado polos galegos e galegas pero que agacha multitude de problemas nestes últimos anos.
Os políticos teñen conferidos un conxunto de privilexios alleos á demanda da súa función representativa, que lles reporta un status especial con blindaxe de seguridade ante os contratempos e reveses que si ten que aturar estoicamente o resto da cidadanía.
Ao perder a xustificación obxectiva que facilitou a constitución de en Marea, é inútil seguir gardando as aparencias cando máis aló da súa simulada convivencia harmónica o que percibe o electorado, non só non reporta en positivo senón que resta.
Hase cortar de raíz o sofisma institucional que interesadamente outorga aos políticos a creación de emprego por ser algo que non fixeron xamais; por canto, coas súas políticas tan só poden estimular ou entorpecer esa finalidade.
Durante a Guerra Fría, desde Occidente lanzouse a acusación de que a Unión Soviética era antisemita. Este sentimento hostil naceu co dirixente Iósif Stalin e promovíase a través do episodio denominado «complot dos médicos».
Sección: Renda Básica. - Realmente a primeira conclusión que se pode sacar das eleccións andaluzas é que non pasou nada especialmente sorprendente.
Ante o irreconciliable da situación e en evitación de maior deterioración, urxe que Podemos Galicia de por amortizada a súa actual política de alianzas e alternativamente reoriente a estratexia a seguir cara aos novos comicios.
O día 8 de Decembro terá lugar en Sarria nas instalacións do Buril a III xuntanza Punkis De Aldea co lema "Tendendo Pontes"
Cando os propios xuíces son apareados politicamente como conservadores ou progresistas, insistir en outorgar autenticidade á separación de poderes e á independencia do poder xudicial é un completo desvarío.
A lingua nosa necesítanos para non desaparecer, para continuar sendo, nunha clara manifestación do conatus spinoziano, segundo o cal todas as cousas esfórzanse, no que está ao seu alcance, para perseverar no seu ser. E a xente galega somos quen estamos máis a carón das súas verbas, de aí a nosa responsabilidade na súa supervivencia. Nós posúemos o galego e o galego posúenos a nós.
Tras a aparencia democrática das primarias subxace outra realidade contraposta, tal é o control do aparello do partido e a purga de disidentes, sen sopesar o desastre que a conflitividade desatada inducirá nos resultados electorais
Sen tombar o “réxime do 78”, e eliminar con iso os privilexios que ostenta a súa estrutura de poder, será materialmente imposible evitar que os escándalos xudiciais manteñan a súa continuidade e sucesión
Mentres falar de democracia equivalla a oficializar a superioridade dos máis poderosos, o ascenso da ultradereita farase imparable, e non decaerá, en tanto manteñamos o modelo neoliberal como sistema de desenvolvemento político, económico e social.
O texto que reproducimos a continuación ía ser a defensa dunha pequena emenda a presentar no plenario de En Marea. Por razóns que non veñen ao caso, non se chegou a tramitar nin a defender e, por tanto, non foi aprobada.
Coa súa estratexia de axitar e crispar a vida política, Pablo Casado renova o vínculo de relación que o seu grupo ten establecido co autoritarismo e o franquismo, volvendo con iso a situar ao PP no radicalismo ultra, á marxe do diálogo e afastado do parlamentarismo democrático.
Alén da diversidade de temas recollidos no programa, o central xirou ao redor das reivindicacións tradicionais do feminismo: a fenda de xénero, o teito de cristal, a linguaxe inclusiva, a violencia machista, etcétera; tratadas de forma manifesta polas xornalistas do diario El País especializadas nesta materia; e de maneira implícita ou colateral por outros relatores e polas dúas moderadoras das intervencións.
En tanto non se dite sentenza sobre as cen causas xudiciais relacionadas coa corrupción, o PP como directo implicado non estará rehabilitado para o desempeño da función política, por iso, no canto de tachar aos seus opoñentes de usurpadores debese botarse a un lado e arredarse da cousa pública
Numa sociedade em que o valor e da dignidade da vida humana surgem relativizados em função de critérios de utilidade, de interesses económicos, de responsabilidades e encargos familiares ou de gastos públicos, a eutanásia acrescentaria uma nova dimensão de problemas.
Ante o despegamento do fascismo, a esquerda progresista salvando as súas diferenzas e asumindo que os principios democráticos atópanse baixo ameaza, debe proceder en consecuencia e actuar en fronte común ata alcanzar a total aniquilación desta ameaza.