A corrupción que volve situar ao PP no ollo do furacán, pola alarma social do seu efecto e os prexuízos inducidos, debe ser o detonante dun proceso de ilegalización que lle impida o desempeño da función política.
Polo futuro de Vigo e do clube vigués os galeguistas demandan que os máximos dirixentes procuren o mellor acordo no beneficio de todos.
Artigo de opinión de Margarida Prieto Ledo, coordinadora do Sindicato Labrego Galego (SLG) na Terra Chá
Ninguén prexudicou mais ao PSOE que a súa elite dirixente, os baróns das taifas territoriais, eses membros vitalicios da vella garda que utilizando o mangoneo converteron o credo socialista na moeda de cambio das súas comenencias.
A asemblea da afiliación viguesa de Compromiso por Galicia renova elixe a Daniel Lago coma novo secretario local
A corrupción non precisa de estériles comisións de investigación, o que require para a súa erradicación, é maior severidade no seu marco legal, e a intervención decidida da xudicatura á marxe de toda inxerencia política.
Os que de forma visceral combaten o proxecto de Podemos, fano como defensa da ortodoxia neoliberal e dos seus propios intereses, coa finalidade que os mercados manden sobre o Goberno e consolidar con iso que o impropio sexa o correcto
En tanto a función política engúrrese ao credo neoliberal e á dinámica especulativa dos mercados financeiros´, será imposible cohesionar un proxecto europeo de progreso
A continuidade do neoliberalismo como ideoloxía e referente fundamentalista, na súa tendencia perturbadora, resultará totalmente contraproducente para a estabilidade do país e altamente pernicioso para a súa saúde económica, laboral e democrática.
Un partido como o PP, que mantén nos seus cargos a sinistros protagonistas da corrupción, permitíndolles satisfacer ilícitos proveitos; por tal proceder, debese ser excluído da actividade política sen miramentos.
A despreocupación política polo futuro de Fene, vén de advertir que sen trasladar á rúa a reivindicación social, a súa problemática demográfica, económica e laboral afianzará rutina de continuidade, arraigando con iso unha crise de permanencia
Para que a corrupción deixe de ser unha forma consentida de goberno, os grupos políticos teñen que deixar de disfrazar de presunción de inocencia os delitos cometidos polos seus membros, e en responsabilidade proceder en consecuencia
A factura eléctrica cargada aos consumidores non se corresponde para nada cos custo de xeración, nin co prezo efectivo do servizo , desaxuste que por excedido esixe a súa recondución en adecuación a unha tarifación efectiva e real
Por Carmela Docampo, secretaria xeral de Podemos O Barco e responsable de feminismo de Podemos Galicia.
De manterse o enfrontamento larvado entre pablistas e errejonistas, Podemos, de ser un auténtico fenómeno político e alternativa de goberno, derivará cara á súa ruptura e declive.
Texto do senador por EH Bildu e membro da Liga Internacional Contra o Racismo e o Antisemitismo (LICRA)
Circunscribir a función política ao exclusivo ámbito da actuación institucional con deserción expresa á mobilización popular, é renunciar á esencia democrática e converter o seu labor en oficio.
Cando os medios de comunicación de masas son empregados como armas de destrución informativa, a súa condición de portavoces da Opinión Pública deixa de selo en razón ao seu propio desprestixio.
A capacidade que se arrogan os membros da cúpula do PSOE para decidir, entra en colisión directa coa súa negativa para deixar oír a voz da militancia, un paradoxo que ademais de conferirlle nula fiabilidade orgánica, vén situar ao partido ao bordo da quebra
A actual crise non tivo a súa orixe en motivos empresariais de actividades afectas á economía produtiva, como tampouco en causas de carácter laboral, senón en excesos especulativos da elite neoliberal.
A resolución da ONU condenando os denominados asentamentos ilegais de xudeus en Cisxordania será lembrada no futuro pola abstención de Estados Unidos
este texto, escrito hai un ano, nacía da necesidade persoal de entrar na natureza do problema da violencia machista, as súas causas e posibles solucións; e tamén, para tratar de encontrar resposta a todas aqueles enfoques e argumentacións que, as veces de xeito interesado se usan para ocultar calquera intento de de achegamento racional a esta auténtica eiva social. nestes momento de intensificación das agresións e asasinatos, lembreime del e pensei que podería contribuír á reflexión colectiva que tan necesaria é.