Artigos de Juan Carlos Piñeiro

Capacidade e realidade

Un dos mensaxes políticos máis usados na eleccións municipais, por todos nisto con consenso, é que son as máis bonitas por ser as máis próximas á cidadanía e ós problemas da xente. É certo que son a administración do trato directo, os concellos teñen esa función. Porén, os parlamentarios galegos xa son unha especie máis difícil de observar polo común dos galegos, pero aínda así soen ter unha axenda de traballo próxima á Galicia e ó territorio.

Estrelas de mar

Teño comprobado que na política galega existe unha seria teima na configuración de actores propios galegos, case un complexo e un dogma de fe. A teima é relativa á creación dunha forza única galeguista e nacionalista, unha casa común, iso é puro existencialismo e distanciarse da realidade social de Galicia.

Roga galega 28A

Parece ser que polo de agora a 22 de febreiro, todos están contentos co seu traballo e a súa acción política na defensa de Galicia. Mais seguro que, quen máis contentos están son o PSOE e o PP.

Menos samba e máis traballar

Está á volta da esquina, o 26 de maio, estamos chamados a elixir as corporacións dos concellos e tamén os europarlamentarios. Toca unha análise do traballo feito e repasar as promesas cumpridas, este é o tópico de sempre.

Uh!, vaia lío, os amigos dos meus amigos, so os meus amigos

Esta é aquela canción tan pegadiza de Xuxa, que describe á perfección o que está acontecer nas configuracións das coalicións electorais para as eleccións europeas no marco de En Marea e compoñentes.

Portos de interese xeral

Esta é unha definición, que no caso e Galicia, é o apelido de 5 autoridades portuarias, en realidade 7 portos. Ven a dicir que estes portos son competencia do Estado en consonancia co interese xeral que regula a Constitución. O artigo 141.1.20 da Constitución marca esta actuación, preservando para o estado aqueles de interese comercial.

Cando se puido cambiar a política

Os feitos traumáticos son unha parte importante na formación do carácter das persoas e tamén da sociedade. “Aquelo que non nos mata fainos máis fortes” dixo Nietzsche.

O terror é que gobernen

Chegaron con forza, aínda que prestada, aqueles que non esconden os seus ideais e mensaxes, aqueles que queren unha España única, homoxénea, sen emigrantes, os que queren que todos saudemos e dirixir dende unha elite. Que foron felicitados por fascistas de todo o mundo e polo Ku Kux Clan.