Artigos de Xosé Antón Jardón

O desencanto de don Claudio

«Deluvei os ollos que me proían / do pesadelo estéril da noite sen camiños». (Antón Tovar, do poema Deluvei os ollos, Calados esconxuros)

Don Claudio e o progreso

A sua voz era baça e trêmula, como a das criaturas que não esperam nada, porque é perfeitamente inútil esperar. (Fernando Pessoa, O libro do desassossego).

Vai moito frío en Penalonga

«Digo unhas veces si, mitá da ialma, / digo outras veces non / e perdo o rumbo i a esperanza». (Antón Tovar, do poema As palabras, O vento no teu colo).

A matanza do tempo

O tempo cobreguea no silencio / polas canles das veas que arraízan / no vento camiñado. (Antón Tovar, do poema O tempo de Sempre, Calados esconxuros).

Unha ovella na tulla do diñeiro

Outros haverão de ter, / o que houbermos de perder. (Fernando Pessoa,do poema Os colombos, Mensagem)

Cartas sen selo

Digo sí, digo non, / ningunha cousa é certa. / Son un longo camiño /que en mín erguéu a terra. (Antón Tovar, do poema Eu, O vento no teu colo).

A galiña que pon os ovos sen data de caducidade

A soidade era densa e asfixiante. Filtrábase polas paredes da casa coma un líquido que procura unha saída a través dun poro. (Ledicia Costas, Infamia).

O pan noso de cada día

Aos amigos Roberto e Paco. A todos os panadeiros que cada día percorren as trinta e pico mil aldeas do noso país para que poidamos comer pan fresco. E para que o mundo rural non se esvaeza.