Agardando a que anoiteza

“Quen matou e bateu no mundo como unha furia / e fuxiu polo mundo está no mundo. / Seu recordo anda fóra sobre polvo. / Sobre o polvo sonámbulo ou xa pedra”. (Profecía do Mar, Bernardino Graña).

Por Xosé Antón Jardón | Ourense | 12/06/2019

Comparte esta noticia
Mercede á esa necia supremacía que lle concedemos á televisión, ou talvez por mor da parvidade natural que a miúdo enlama a nosa aparente listura, os que nos gabamos de posuír unha certa dose de progresía gozamos como merlas saltaricas, ao deixarnos embobar polo ruxerruxe de que votar a Pedro Sánchez valeu para estamparlle un moquete nos fuciños ao facherío incesante. Mais, a crúa realidade sempre tarda menos tempo da conta en devorar a inmodestia dos pareceres.
 
Uns días despois das eleccións locais, o rei emérito remitíalle unha carta ao herdeiro, a fin de facerlle crer ao respectábel público que decidira mudar a súa situación de retirado forzoso pola de xubilado voluntario. Para demostrarnos que é un home de palabra, apareceu ao día seguinte presidindo unha corrida de touros en Sevilla. Do soldo, da súa inviolabilidade e irresponsabilidade, a epístola do cazador de elefantes non puña nada de nada. Así que, se fora sospeitoso dalgunha falcatrúa, o tal só poderá ser xulgado diante da impertérrita barra dun bar, onde os decibeles da música lle impidan a un temerario denunciante escoitar a voz das súas propias palabras. 
 
E, para que aquilo que non é normal adquira aparencia de normalidade, uns días despois, o Tribunal Supremo decide elevar á categoría de xefe de Estado ao ditador que restaurou a monarquía, amais de impedirlle ao goberno lexítimo retirar os seus restos do Val dos Caídos. Todo isto acontecía, amais, o mesmo día no que a Fiscalía acusaba de golpistas aos líderes do Procès, nun xuízo onde uns que levan na fronte a chapa de Franco actúan de acusación popular, en nome da «España Una y Sacrosanta».
 
Como colofón a tanta normalidade democrática, Casado e Rivera brincan de felicidade, correndo cara a casa de Abascal para ver, pola regaña do seu telescopio, aquilo que antes lle chamaban «dereita civilizada». E aí están aos tres, formando parte dun sistema, que mesmo debería arrepiar aos máis destemidos do mapa.
 
Ah! Velaí o gran dilema que tanto atormenta ao meu tío Lisardo. Erguémonos pletóricos, pensando que unha rutilante lúa chea vai eclipsar o reino do cuarto minguante, mais a escape nos derrubamos porque, nesta España tan española, non hai día no que non anoiteza, esvaéndose a luz detrás desa cotián e teimuda monotonía, que sempre nos acaba encadeando á pretérita e insolente escuridade.

Pedro Sánchez, nun mitin en Vigo. PSOE
Pedro Sánchez, nun mitin en Vigo. PSOE
Comparte esta noticia
¿Gústache esta noticia?
Colabora para que sexan moitas máis activando GCplus
Que é GC plus? Achegas    icona Paypal icona VISA
¿Gústache esta noticia?
Colabora para que sexan moitas máis activando GCplus
Que é GC plus? Achegas    icona Paypal icona VISA
Antón Jardón Secretario-interventor de Administración Local xubilado. Foi alcalde de Vilar de Santos, deputado provincial, vicepresidente da FEGAMP (Fedreación Galega de Municipios e Provincias) e Delegado da Consellería de Industria de Ourense no goberno do bipartito. Militou no BNG e en CxG. Hoxe en día non ten afiliación política. Na actualidade dedícase á actividades culturais, especialmente a través do Museo da Limia, no que desempeña o posto de Coordinador do seu Padroado.