O patrimonio cultural galego é moi vulnerable. Tanto, que cando algunha parte desaparece só queda del a memoria, que pouco é. Este feito prodúcese por activa e por pasiva. Polos que podendo preservalo prefiren, por falta de autoestima, desprezalo; son os que senten maior esntusiasmo polo alleo que polo propio. Mais hai outro sector numeroso da sociedade que non é plenamente consciente da riqueza do noso acervo cultural e influído polos primeiros, súmanse a ese lamentable proceder.
  comenta   0
A Grand Place de Bruselas acollerá unha gran alfombra floral grazas ao traballo da asociación do Corpus Christi de Ponteareas.
  comenta   0
A Deputación provincial pon en valor estas dúas festas, das que destaca o seu carácter "ancestral" e a súa repercusión "a nivel local, galego e nacional".
  comenta   0
Será que vivimos no século máis exhibicionista ou que o viaxeiro pasou do elitismo de Stendhal ao simple voyeur de clase media que mide a vida en megapíxeles. Non é un fenómeno galego senón universal.
  comenta   0
O proxecto foi dirixido por Uxía Pedreira pensando tanto en pequenos como adultos para mostrar o patrimonio inmaterial da comarca.
Os alcumes, alcuños, adeallos ou nomeadas foron a orixe dalgúns apelidos modernos, ademais de formaren parte do patrimonio inmaterial da nosa cultura. Co paso do tempo estas denominacións onomásticas foron evolucionando segundo os ritmos de vida da sociedade. Hoxe en día no ambiente urbano non é doado conservar os sobrenomes debido á mobilidade contextual. Só no medio rural e vilego se sente aínda a presenza do alcume como factor identificativo.
  comenta   0