A pesca no punto de mira da UE, control do ecosistema ou eliminación da frota?

Consellería do Mar e empresarios da pesca de fondo (arrastre) queren que a UE afrouxe nos controis sobre esta frota. Esta arte é considerada un perigo para os fondos mariños polo uso de pesos ou pezas metálicas para afundir o aparello. Pola súa parte, os armadores defenden que un bo uso deste método pesqueiro permite unha explotación respectuosa co medio mariño.

Por Moncho Mariño | Santiago de Compostela | 12/02/2022 | Actualizada ás 22:00

Comparte esta noticia

A UE quere controlar o uso das artes de pesca de fondo, tamén denominado arrastre, con medidas como limitar até nun 40% o número de días para esta pesca. Os obxectivos perseguidos serían a protección do fondo mariño, evitar o exceso de descartes (peixe e outras especies mariñas sen valor comercial) e impedir a degradación de áreas con posidonia e outras especies como algas, lugares de refuxio para especies peláxicas e non peláxicas. A cuestión para outras voces é a falta de protección por parte da UE, do Goberno central e da Xunta cara a frota galega. Denuncian o aumento do número de buques no Norte de Europa e no Báltico, mentres España vai reducindo a súa presenza ano a ano.

Arquivo - Pesca de arrastre.. JUNTA DE ANDALUCÍA - Arquivo
Arquivo - Pesca de arrastre.. JUNTA DE ANDALUCÍA - Arquivo

PESCA DE FONDO, UN PERIGO?

Segundo a Consellería do Mar, os arrastreiros son unha parte dos barcos que faenan en augas internacionais da UE (altura) e fóra deste espazo (grande altura). Os grupos ecoloxistas e ambientalistas consideran este tipo de pesca como un dos máis prexudiciais para o mar. As embarcacións máis perigosas para o ecosistema son os grandes arrastreiros por actuaren sobre superficies máis amplas.

O uso de aparellos ou redes, ás veces de grandes dimensións, non permiten unha pesca selectiva por especie, isto tradúcese en descartes devoltos ao mar. Para as organizacións ambientalistas isto supón a eliminación de especies necesarias para o equilibrio das comunidades bentónicas (formas de vida asentadas no fondo do mar). Por outra parte, o arrastre, dependendo do tamaño da rede, usa pesos (plomos, pezas metálicas ou plumas) para afundir o aparello. Son os grandes arrastreiros os que usan barras metálicas (poden ser de 12 metros) que teñen un efecto grade sobre o leito do mar. Isto último é o sinalado por Greenpeace nun informe onde sinala que “a pesca de arrastre de fondo esquilma, captura ou estraga todo ao seu paso”.

Xabier Aboi, da CIG-Mar, o feito de introducir novas medidas de control para o arrastre supón unha posición hipócrita cando “a UE inclúe dentro das enerxías verdes á nuclear mentres que a pesca de arrastre non é ecolóxica”. As diferentes artes de pesca “poden ser un perigo, mais se están controladas non son tal” remarca Aboi.

Arrastreiro 'Pino Ladra'
Arrastreiro 'Pino Ladra' | Fonte: wikipedia

Os arrastreiros galegos non son precisamente grandes buques pois miden entre os 40 metros os máis pequenos e os 80 aqueles con maior capacidade” di Luis Tubío da UGT-Mar. Para Ricardo Valeiras, de CCOO Mar, as posicións contrarias ao arrastre non teñen en conta "os avances logrados para o uso sostible destas artes e a súa contribución para lograr os obxectivos de desenvolvemento sostible"

MOTIVACIÓNS E CONSECUENCIAS

“É como se a UE tivese unha dobre vara de medir, unha para Galicia e outra para o resto de países membros, para nós é simplemente o querer eliminar a frota galega mentres outras aumentan o seu número de barcos” sinala Aboi. “Agora mesmo o que é necesario é unha concreción de puntos por parte da Unión, o número de barcos, os caladoiros” sinala Tubío. Este último apunta á desvantaxe fronte aos buques procedentes de China cuxas dimensións superan longamente as dos galegos.

As motivacións son claramente comerciais para Aboi, “quen ten o peixe ten o mercado”. Desta maneira, barcos da Unión con bandeiras de terceiros ou en empresas mixtas, estarían sendo os primeiros pasos para un “oligopolio” da pesca en determinadas áreas. Esta política, insiste o representante da CIG, está a beneficiar países cun maior peso na Unión.

Se se aplicasen todas as medidas propostas polas autoridades europeas, para Carlos Tubío non sería descartable o abandono da actividade por parte de armadores galegos. “En total, entre postos directos e indirectos, haberá dez mil persoas en toda España que dependen do arrastre, sendo as tripulacións de entre doce e quince persoas por embarcación”. Actualmente o número total de arrastreiros, sumando os de caladoiro nacional, altura e grande altura superan os 100, segundo o Rexistro de Buques Pesqueiros da Comunidade Autónoma de Galicia.

Os operadores pesqueiros (empresas e sindicatos) "mostraron a súa vontade de cooperar para restaurar poboacións saudables porque é do noso propio interese" sinala Valeiras. Con todo, os pescadores opóñense a iniciativas que non parecen estar calibradas "para a situación real e non avalían todas as consecuencias". Por iso insisten en CCOO en situar a traballadores do mar e poboacións ligadas á pesca "no centro do debate e a toma de decisións".

Unha diferenza apuntada é que o arrastre baixo pabillón español vai destinado para consumo humano mentres que outras flotas destinan a pesca a fabricación de fariñas. A realidade para algúns representantes dos traballadores do mar é que as autoridades, tanto autonómicas, estatais e europeas non teñen ningún interese na pesca.

Comparte esta noticia
¿Gústache esta noticia?
Colabora para que sexan moitas máis activando GCplus
Que é GC plus? Achegas    icona Paypal icona VISA
Comenta
Comentarios 1 comentario

1 Gamela

Levamos toda a vida multiplicando as capturas para o emporio do conxelado ! E o que vemos cada día é unha menor oferta de peixe fresco e con prezos cada vez máis elevados ! O resultado será que o peixe fresco será artigo de luxo cada vez máis inaccesible !