A fuxida in extremis do vello Borbón por concatenada relación coa corrupción, deixa o legado monárquico á intemperie o que contribúe ao seu rachamento, situando con iso ao réxime do 78 ao bordo do abismo.
Ás veces sabe máis o demo por vello que por demo...
Toca enxertar a democracia para que floreza a liberdade e haber, na práctica, a política de verdade.
De manterse ancorados no neoliberalismo é materialmente imposible erradicar o desemprego, e tan só co impulso de políticas de crecemento, o reaxuste dos sectores produtivos e a promoción empresarial poderase efectivizar ese obxectivo.
Promocionaranse prácticas adecuadas de alimentación e coidado de lactantes e nenos de pouca idade, ademais de fortalecer a coordinación nutricional multisectorial.
Clara pasou os primeiros anos da súa vida no Ferrol do nacionalcatolicismo. Eran tempos de penurias, e máis para as familias dos represaliados. «Pasamos tempos duros: recordo algúnhas veces, que miña nai, repartía un ovo entre miña irmá e eu, ela quedaba sen comer»
A Unión Europea non mudou en nada as súas políticas nin o seu proxecto en relación á crise anterior, o que sumado ás ambiguas condicións do Plan de Reconstrución, indica que contra o que di a nosa clase política a aplicación de recortes sociais está ao virar a esquina.
Sen auga e sen monte, para que queremos patria? Mentres ondean as bandeiras, estreladas ou coroadas dun santo grial nas sete provincias antergas, Monterrei arde en lapas de miseria pasteira
O Día de Galicia é o momento de corresponsabilizarnos e comprometernos publicamente co noso futuro en común, fundamentado no legado milenario dos nosos devanceiros. É, de igual xeito, o momento de poñer en valor e amosar ao resto do mundo, e a nós mesmos, os alicerces que conforman o noso ser esencial, fraternal, solidario e universal.
O esborralle de Podemos non terá reversión en tanto se manteña o anacronismo bolxevique como estratexia de afianzamento no poder, e non se opte pola reconciliación coa democracia participativa facendo que as decisións se tomen de abaixo cara arriba e non ao revés.
“Caldo, caldo, caldo… non queres comelo pero vas empesando” recita con retranca o grupo Malandrómeda na súa cumbia Malandra, aka “Bótalle caldo”; e así acontece nas eleccións galegas dende fai catro lexislaturas, ou oito, ou dez, ou… que sei eu? Disque é un caldo que non queremos, mais que despois de papalo catro anos, volvémolo pedir. E qué terá este bebedizo que non nos preste outro?
Na súa difícil batalla os pensionistas invisibles non só teñen de lidar contra o anacronismo das lagoas de cotización, senón tamén contra a exclusión a compatibilizar a exigua prestación coa norma reguladora do Ingreso Mínimo Vital.
O controvertido acceso ao poder, a total ausencia de autocrítica e a negativa a reconducir a situación son actitudes contrapostas ás que ilusionaron aos homes e mulleres que no seu día se incorporaron a Podemos.