Artigos de Manuel H. Iglesias

O povo é quen máis ordena

Vivimos en democracia e aceptando esta reaslidade o pobo é quen máis ordena pois elixe os seus representantes e eles as maiorías gobernantes. Pero resulta que levamos dende o 20 de decembro cun goberno en funcións e estamos, alomenos unha gran maioría de cidadáns, insatisfeitos pois, como di unha cantiga da música comercial de consumo diario, “no hay manera”.

Entre o posibilismo e a utopía

Se nos atemos a definición que di: a política é a busca da solución menos mala, ou a realización do posible, concluiremos que, a día de hoxe, despois de varios meses con tiras e afloxas, pasou o tren do acordo e soamente queda como repartir as culpas polo fracaso dunha alternativa ós populares.

Poderes agochados

“Nalgún momento sairán a luz, pois son como as meigas, dado que existen aínda que non se ven pero mandan e teñen gobernantes electos presos do favor que os obliga a actuar sempre na defensa dos seus propios intereses.”

Á deriva

Son moitos os cidadáns que empezan a estar un tanto cansos e mareados, pois con isto dos pactos e de que todos están dispostos a chegar a acordos, non entenden a razón pola que non se elixe a un presidente e se forme un goberno que recolla o sentir maioritario da xente; un executivo que sexa capaz de dar un xiro na política que ate agora nos levou a unha situación dificil e nos ten sumidos nun marasmo no que a incertidume é o que máis se percibe.

Que fráxil memoria temos!!!

Ateigados de novas díarias, resulta moi sinxelo esquecerse de tanta información recibimos, pois ate chega a saturarnos. Polo tanto, para seguir camiñando pola vida, necesitamos liberarnos de tanta noticia facendo un cribado para eliminar o banal e centrarnos no importante.

Nin arre nin xo

Miere señor presidente que as cousas non lle son coma antes. Entenda que a época das maiorías absolutas mudou; que chegou outra xeneración de xente á política e pide paso; que vostede ten a derradeira oportunidade de ser presidente. Polo tanto, deixe de dicir que o pasado do seu goberno e as súas grandes leis non se poden revisar; que hai que chegar a acordos e iso implica ceder e faga unha fonda autocrítica de como se fixeron as cousas; e lembre que hai que lavar a casa e saneala para mudar a imaxe, etc.

Hai un galego na lúa

Mentres esperamos a que escampe o tempo e o panorama político tamén, alguén pretende vendernos unha noticia como a mellor do ano. E faino como se fora a maior das gracias dadas a esta provincia pola teimuda reivindicación dos poderes ourensás. Claro, sen contar o que pagarán as arcas públicas, que non é pouco, para que veña o evento multicor a circular polas nosas estradiñas.

Esperando que escampe

Pois nada, chegou o inverno e alomenos en Ourense chove mainamente con ritmo de saudade. Facía falla a auga, pero iste tempo logo aburre, e deseguida desexamos que cheguen os ceos claros e saia o sol. Tamén, que medren os días e que, o panorama político, como o tempo se clarexe. Con todo, o día a día sigue xa temos os primeiros datos certos para atisvar o futuro inmediato.