Artigos de Manuel H. Iglesias

Quen cala outorga?

Como moitos refráns populares iste é un dos que ben pudera valer para reflexionar un chisco sobor da mensaxe que nos deixa. Pois, despois de ver o debate do sábado e o do luns onde un dos contrincantes falaba, apoiándose na constitución actual, de ilegalizar partidos nacionalistas que promulgan ideas que iste persoeiro non comparte e cesar e encadear a persoas ó marxe do poder xudicial, a frase dá pra pensar diante os obxectivos de fondo que persigue.

Denuncia que algo queda

Na actualidade é o que vende. Denunciar, difamar, e logo levar ós xulgados o asunto, sen ter acusacións concretas. Claro, previa noticia pública pra que os medios lle dean luz e, a poder ser, con grandes e chamativos titulares. Iste foi o mantra que se impuxo durante anos nalgúns partidos políticos moi personalistas. Cultivar a denuncia xudicial baixo a premisa de que, sempre algo queda, pois o denunciado terá que demostrar a súa honorabilidade, e non quen acusa só con indicios e sen as probas contundentes. Polo que o acusado, diante esta maneira de actuar, sempre sairá perdendo.

As utopías e a realidade

Na esquerda política, a disputa dialectica entre os que ven na utopia ideolóxica a única meta e tentan facer unha sociedade plenamente igualitaria e rexida dende un estado que o controla todo, e os que defenden a chamada socialdemocracia, ou sexa a intervención limitada do estado, existe unha confrontación que supera o persoal e que cada día está máis viva.

Unidade Galega

A medida que pasan os días, o acordo político para formar goberno no Estado indica que, salvo un milagre pouco probavel, convocaranse eleccións para o vindeiro dez de novembro.

Menos cultura e máis festa

Coa chegada da democracia ós concellos no 1979, moitas destas institucións marcáronse o obxectivo de achegar a cultura á veciñanza e crearon unha nova concellería: a de cultura. Percibíase na sociedade unha demanda por coñecer novas formas de expresión e de acceder a novos contidos e espazos culturais que ate o momento ou estaban esquecidos ou vetados.

Eleccións en novembro?

En pleno verán, no tempo de lecer e de deixar por uns días a rutina diaria do traballo, unha imensa maioría de cidadáns miran de reollo ó que aconteza no referido á fomación do goberno. Os novos líderes andan enfarelados nun cruce de acusacións que levan a acción politica cara un camiño de provisionalidade e incerteza.

Cousas de rapaces

A verdade é que o asunto da política anda moi revolto a todos os niveis. Os novos xefes partidarios, ás veces, parecen rapaces que soamente aspiran a chegar ó poder a costa do que sexa. Uns, queren gobernar sen proxecto nin programa coñecido e confórmanse con sentarse na poltrona para dirixir algo, aínda que saiban que os seus votos non chegan pra tal obxectivo. Outros, aínda que sabedores do seu pouco apoio, queren facer valer o seu programa total.

Europeos a medias

Nesta España, onde irrumpiron novos líderes políticos, vivimos uns tempos nos que o razonamento e a coherencia entre o que se di e o que se fai escasea ou, mellor dito, non existe. Son dirixentes moi europeos para algunhas cousas, mais noutras actuan como se fóran terceiro mundistas.