Artigos de Xosé Antón Jardón

Conichos e fantoches

Nessas sobrelojas, salvo ao domingo pouco freqüentadas, é freqüente encontraremse tipos curiosos, caras sem interesse, uma série de apartes na vida. (Fernando Pessoa, O libro do desassossego).

Contando tardes, sobre todo, tardes

Ao amigo D.C. por vir cara ao noso bando... Despertouno algo que era máis escuro que a oscuridade do cuarto, máis escuro e pesado, vagamente aos pés da cama.(Julio Cortázar, Alguén anda por aí).

Quen anda aí?

Soamente silencio ao longo do camiño. O corpo dun rapaz no solo. Un home axeonllado. Ata as últimas luces do día.(Alessandro Baricco, Seda).

A señora da máscara no papo (e a educación no sobaco)

Hai algo inxenuo no noso silencio, un desconcerto, o temor a que unha enfermidade vergoñosa sexa descuberta.(Antón Riveiro Coello, O paraíso dos inocentes).

Paco Picholas e os elementos noctámbulos

Quería ver como a auga caía en tromba polo costado do val, acompañada dun vento forte que o limpara todo.(Lars Miytting, As dezaseis árbores do Somme).

Sente aqui, señor!

Ignoro que lugar é este onde me atopo / cos meus ósos e os silencios das palabras. (Xela Arias, Denuncia do equilibrio).

A codia das ausencias en tempos adversos

“Estou hoje vencido, como se soubesse a verdade”. (Fernando Pessoa, Tabacaria).

A algarabía cuántica da covid-19 e a matanza da señora Clotilde [relato]

“A desesperación ía en aumento. O tempo detívose nunha espera sempiterna. As horas pasaban tan engorde que pesaban máis có chumbo”. (Cándido Paniagua Pousa, 48 horas).