Artigos de Xosé Antón Jardón

A galiña que pon os ovos sen data de caducidade

A soidade era densa e asfixiante. Filtrábase polas paredes da casa coma un líquido que procura unha saída a través dun poro. (Ledicia Costas, Infamia).

O pan noso de cada día

Aos amigos Roberto e Paco. A todos os panadeiros que cada día percorren as trinta e pico mil aldeas do noso país para que poidamos comer pan fresco. E para que o mundo rural non se esvaeza.

Quen ri último, ri mellor

Podemos dizer que não sabemos bem o que é o mal, não podendo por isso afirmar se uma coisa é má ou boa. (Fernando Pessoa, O libro do desassossego).

Rebuscando nos sumidoiros

Se o mouro acerta, entón o tesouro non ten máis remedio que seguir ao acertante. Segue como un can ao atopador. (Álvaro Cunqueiro, Os outros feirantes).

Conichos e fantoches

Nessas sobrelojas, salvo ao domingo pouco freqüentadas, é freqüente encontraremse tipos curiosos, caras sem interesse, uma série de apartes na vida. (Fernando Pessoa, O libro do desassossego).

Contando tardes, sobre todo, tardes

Ao amigo D.C. por vir cara ao noso bando... Despertouno algo que era máis escuro que a oscuridade do cuarto, máis escuro e pesado, vagamente aos pés da cama.(Julio Cortázar, Alguén anda por aí).

Quen anda aí?

Soamente silencio ao longo do camiño. O corpo dun rapaz no solo. Un home axeonllado. Ata as últimas luces do día.(Alessandro Baricco, Seda).

A señora da máscara no papo (e a educación no sobaco)

Hai algo inxenuo no noso silencio, un desconcerto, o temor a que unha enfermidade vergoñosa sexa descuberta.(Antón Riveiro Coello, O paraíso dos inocentes).