Artigos de Xosé Antón Jardón

Quen anda aí?

Soamente silencio ao longo do camiño. O corpo dun rapaz no solo. Un home axeonllado. Ata as últimas luces do día.(Alessandro Baricco, Seda).

A señora da máscara no papo (e a educación no sobaco)

Hai algo inxenuo no noso silencio, un desconcerto, o temor a que unha enfermidade vergoñosa sexa descuberta.(Antón Riveiro Coello, O paraíso dos inocentes).

Paco Picholas e os elementos noctámbulos

Quería ver como a auga caía en tromba polo costado do val, acompañada dun vento forte que o limpara todo.(Lars Miytting, As dezaseis árbores do Somme).

Sente aqui, señor!

Ignoro que lugar é este onde me atopo / cos meus ósos e os silencios das palabras. (Xela Arias, Denuncia do equilibrio).

A codia das ausencias en tempos adversos

“Estou hoje vencido, como se soubesse a verdade”. (Fernando Pessoa, Tabacaria).

A algarabía cuántica da covid-19 e a matanza da señora Clotilde [relato]

“A desesperación ía en aumento. O tempo detívose nunha espera sempiterna. As horas pasaban tan engorde que pesaban máis có chumbo”. (Cándido Paniagua Pousa, 48 horas).

A contumacia dun milhomes contra a cerellada doutros catro

“Don Celidonio é igual por dentro que por fóra: carne e espírito son a mesma zorza, misturada e revolta, co mesmo adubo de ourego e pemento”. (Vicente Risco, O porco de pé).

Que diferenza hai entre a denta-dura de Trump e o dentame de Bide?

“Quando outra virtude não haja em mim, há pelo menos a da perpétua novidade da sensação liberta.” (O livro do desassossego, Fernando Pessoa).