Artigos de Xaquin Campo Freire

Nós non queremos ser galiñas...e moito menos azuis

Hai poucos días falei con Tilde. Contoume isto, con moita graza. Merece ser coñecido de todos nós. Cómpre reflexionarmos. Tilde é administrativa, acorda dos nenos e fala máis con eles, porque Xacinto traballa fóra.

Nos vazíos da noite

Hai poucos días lin un relato dunha avoa que acompañou a toda a familia nun longo proceso de cancro e quimioterapia do seu netiño de sete anos. Velaquí un retallo pequeno:

É hora de rebelarnos

Fun ao 25 de Xullo do 2012. Vou sendo maior e quero testar. Lego, como herdo sagrado, a lingua e cultura galegas. Mas non sei a quen deixarllas. Non vexo herdeiros. Nin todos os da familia. As últimas vontades son sagradas, se hai quen as respecte.

O Códice Calixtino e a lingua galega 1

A tía Sabina de Agramonte, a nosa costureira cando ficamos sen nai, era unha muller sumamente intelixente. Hai que saber ler para hoxe e para o futuro, dicía.

Bernardo Miguel García Cendán

ACTO I.- Pregoeiro no Festival de Pardiñas. Agosto 2010. Pedíronme de Xermolos, Guitiriz, Lugo, que fixera unha pequena presentación túa, para incluíla logo na revista. Gustouche e contéstacheme agradecido. Velaquí aquel texto: Que arriscado é facer de presentador. O misterio da persoa non pode pasar polas apreciacións de ninguén. Por moi obxectivos que sexamos, sempre caeremos no reducionismo. Detrás ficará a verdadeira persoa que é infinda e inabarcábel. E, non obstante, temos de presentarnos e presentar. Non facelo sería de mal educados ou facer de menos a aquel que nos está a visitar.

Ven don Benigno, ven Valedor, ven Salvador

Os que se chaman cristiáns andan agora polo Nadal enganando á xente. Fálanlles dun Mesías.
Xaquin Campo Freire Nado en San Xiao de Roca-Guitiriz, Lugo, en 1937. Licenciado en Teoloxía Pastoral Sanitaria por Roma. ATS-DUE. Experto Universitario en Enfermaría Comunitaria e tamén en Urxencias e Coidados Itensivos. Diplomado en Coidados Paliativos. Traballou de enfermeiro no Hospital Marcide de Ferrol e no PAC de Fene. Foi capelán da Residencia de Anciáns de Piñeiros-Narón. Na actualidade é director do Centro de Acompañamento e Relación de Axuda e Director da Escola de Saúde e Centro de Escoita Activa “Mons. Araúxo”. Membro das Sociedades Española e Galega de Xeriatría, do consello de redacción da Revista “Encrucillada", da Asociación de Escritores en Lingua Galega e participou con ponencias en diversos Congresos. Ten escrito numerosos artigos relacionados coa saúde. Leva varios anos exercendo un voluntariado no Cárcer de Teixeiro (A Coruña). Ten dous libros escritos. 1) A viuvez na Pastoral da Saúde. Un estudo sobre da viuvez na Galiza. 2) Ese que está no cárcer é meu irmán. Sobre a vida dos nosos reclusos e as súas familias, sen esquecer o problema das vítimas.