Artigos de Álvaro Rodríguez

Medidas “urxentes”, “sen deixar a ninguén atrás”, e tal e tal

A chamada Folga Mundial polo Clima realizouse o día 27 de setembro. Nas súas proclamas reclamaban medidas “urxentes” entre as que o máis inmediato era “reducir a cero” as emisións de carbono.

Antipopulistas, populistas e loita de élites

O concepto de populismo sempre foi usado como un adxectivo peyorativo, e excepcionalmente como un substantivo. A excepción esta en os Naródnik, que deron lugar ao primeiro partido revolucionario ruso: «A Vontade do Pobo» (en ruso: Naródnaya Volya). Máis sempre o termo populista foi utilizado como unha inxuria polo poder establecido desde o século XIX, o poder liberal.

Análise política da UE e o papel do Reino de España

Non existe unanimidade sobre a natureza política da UE. No presente artigo pretendemos expoñer a visión defendida por certos pensadores, que é diferente á divulgada polos medios de comunicación dominantes. Os autores que citamos e expoñemos o seu pensamento en relación á UE, son da dereita e esquerda, españois e estranxeiros, e iso a través de estudos, ensaios e artigos publicados nos últimos 15 anos.

O gran engano: propaganda e mentira do globalismo e a realidade galega

O presente estudo pretende aclarar ideas e conceptos sobre o globalismo que está a arrasar a economía e sociedade galega. E iso desde o radicalismo democrático contra a gran mentira hexemónica.

Inmigración e II Restauración en Galicia

En 2018 sucedeu un feito político de dimensión máxima. A prensa galega, nas súas portadas, La Voz de Galicia, Faro de Vigo, El Correo Gallego, A Opinión, A Rexión, Diario de Pontevedra, ABC, sección Galicia, trasladábannos a última “Directriz” aprobada polo Goberno galego.

Galicia hai 20 anos. Galicia hoxe

No presente século XXI, conceptos e ideas tradicionais como Patria, Nación, Nación Histórica, Estado-Nación, ou Estado sen nación, cultura propia, cultura nacional (con estado ou sen estado), espírito da nación, pobo, e civilización, están a ser diluídas, dixeridas, nunha nacente cultura uniforme e líquida con pretensións de carácter universal. Do éxito ou fracaso do proxecto unificador e devastador da contorna existente serán testemuñas as próximas xeracións.

A partitocracia do Reino de España

España, do mesmo xeito que todos os estados europeos, está gobernada por un partido único, que se divide en faccións. Cada facción denomínase partido, para aparentar pluralidade política e con iso disfrazar a existencia do partido único. Todo iso articúlase mediante o consenso político, que une a todas as oligarquías das faccións. E iso comporta que as diferentes oligarquías sepárense do consenso social. As faccións van os seu, e o pobo non lles importa. Dese desprezo xorden movementos sociais como os Chalecos amarelos en Francia.

Ata cando o cinismo?

En xaneiro de 2019 comunícannos que Abanca bate o récord no seu beneficio, ata alcanzar os 430 millóns, un 17,3 % máis. A ata onte banca pública, hoxe privada, tras as xestións realizadas polas elites políticas, acumula beneficios que onte irían parar á colectividade galega. Hoxe van aos petos dos capitalistas que recibiron a doazón de propiedade pública. E non faltan quen aplaude o feito, como aplaudían fai cen anos cando ao marqués ía ben... Se era bo para o señor marqués, era bo para os seus servos, dicían... Tal vez sería mellor se a banca seguise sendo pública. Mais os cínicos están crecidos.