Artigos de Xesús Veiga

As vellas prácticas continuan

Dende que o malestar de amplos sectores sociais exhibiu a súa intensidade nas prazas e rúas a partir do 15-M de 2011, a case totalidade dos analistas e dos estudos demoscópicos veñen afirmando a consolidación dunha fenda entre o corpo electoral e a meirande parte dos representantes institucionais.O éxito de Podemos nas eleccións europeas de 2014 e os bos resultados obtidos por diversas plataformas unitarias na cita do pasado 24 de Maio certificaron a envergadura da desconfianza que está afectando ao desenvolvemento da vida política.

Un 25 de xullo diferente

Aínda que resultou evidente que o Día da Patria deste 2015 mobilizou un maior número de persoas que en ocasións precedentes, a principal transcendencia do acontecido radicou na especificidade da convocatoria.Por primeira vez dende 1982, o formato experimentou unha modificación substantiva:no canto de ser un chamamento exclusivo do BNG (coas lóxicas consecuencias que se derivaban na plasmación do propio desenvolvemento da manifestación e no acto final da Quintana) houbo agora unha comisión de persoas que promoveron un manifesto para convidar ás persoas e organizacións que compartisen esta nova iniciativa.

A crise grega

O referendo grego do pasado día 5 foi unha boa proba para medir a solvencia democrática dos dirixentes políticos que administran as institucións da UE e dos Estados que forman parte do club da moeda única.Comprobadas as reaccións rexistradas antes e despois da consulta, a conclusión é preocupante:a case totalidade dos implicados non superan o test de calidade que cabe esixir ás persoas que ostentan semellantes responsabilidades.

Nin cen horas de tregua

Nin cen días, nin cen horas.Os novos alcalde da Coruña, Santiago e Ferrol tiveron que aturar fortes descualificacións por non acudir aos actos da chamada “Ofrenda do Antigo Reino de Galiza ao Santísimo Señor Sacramentado” celebrados na cidade de Lugo.

As mensaxes das urnas

As análises sobre a cita electoral municipal do pasado día 24 deben ter presente a coñecida singularidade que caracteriza a estes comicios.

As inercias conservadoras do bipartidismo

Cando Susana Díaz decidiu adiantar as eleccións ao Parlamento de Andalucía xustificou tal medida pola necesidade urxente dunha maior estabilidade naquel territorio.Realizando unha sorprendente moción de censura ao propio goberno bipartito que presidía, a dirixente socialista pretendía conseguir tres obxectivos na mesma xogada electoral:frear a potencial ascensión de Podemos, aproveitar a desfeita do PP en Andalucía para facer realidade un goberno en solitario e revalorizar a súa figura non interior do PSOE para unha eventual aterraxe futura na política estatal.

Rato, do ceo ao inferno

Rodrigo Rato pasou de estar nos ceos do establishment a formar parte do inferno no que habitan os presuntos delincuentes de luva branca.Acumula un catálogo de graves imputacións que lle proporciona un lugar destacado nese selecto club dos indesexábeis:fraude fiscal, branqueo de capitais e alzamento de bens.