Artigos de Emilio Martinez

A 50 anos de maio

O mes de maio de 1968 foi un mes longo. Tan longo que comezando en xaneiro rematou xa entrado outubro. O maio de 1968 comezou en Praga un 5 de xaneiro, comezou tamén en xaneiro en Santiago de Compostela, maio de 1968 continuou no propio maio nas rúas de París e a finais de xullo nas aulas da Universidade Nacional Autónoma de México. Maio rematou o 20 de agosto acalado polo estrondo das orrugas dos tanques soviéticos en Praga, maio rematou a noite do 2 de outubro co chan da Praza das Tres Culturas tinxida coa sangue de inocentes. Todo elo non polos días do calendario, senón polo pouso que deixou na nosa sociedade, aconteceu nun longo maio fai agora 50 anos.

Esa cousa chamada ciencia

Grazas ao bo facer docente de Xavier Álvarez Olariaga, catedrático de Economía Aplicada, hoxe xa retirado, e profesor de Política Económica de moitas xeracións de economistas galegos, coñecín a Alan Chalmers e o seu libro “Que é esa cousa chamada Ciencia?”.

Voi non sapete

Ao nonaxenario escritor italiano Andrea Camilleri o coñecemos, sobre todo, polas entretidas novelas protagonizadas polo comisario Salvo Montalbano, que xa superan de longo as duas ducias. Pero a súa obra abarca moito máis que esta extensa serie: libros como “A ópera de Vigata”, “A concesión do teléfono”, “Un fío de fume” ou “A morte de Amalia Sacerdote” ofrecen unha análise da sociedade italiana, que sen chegar aos niveis de profundidade da obra doutros autores de inmensa talla intelectual, como son Leonardo Sciascia ou Italo Calvino, paga a pena ler.

Unha desidia imperdoable

Cando rematei a licenciatura en Economía, xa fai mais de 25 anos, tiven a oportunidade impagable de colaborar con Xoán Carmona Badía, catedrático de Historia e Institucións Económicas, na recompilación de datos para un proxecto financiado pola Xunta de Galicia que dirixía: o Catálogo de Arqueoloxía Industrial de Galicia.

Guerrear en tres frentes

Un dos meus vicios confesables é a afección, que ven de moitos anos atrás, pola literatura militar, tanto de carácter estratéxico como histórico. Estes dias ando con “ 1914-1918. Historia de la Primera Guerra Mundial ”, do profesor da London School of Economic and Political Science, David Stevenson, libro escollido non porque se conmemore o centenario do remate desa guerra, senón porque logo de ter a oportunidade de visitar unha exposición sobre a intervención neocelandesa na batalla de Gallipoli, o ANZAC, entráronme ganas de profundar nun período da historia mundial descoñecido para min e cuxos feitos aterradores foron o preludio doutros, que apenas dúas décadas despois, os superaron con creces.

Reset the world

Na rúa Ramón Cabanillas de Santiago de Compostela, o portón dun garaxe luce, dende fai tempo, un graffiti: un pequeno círculo vermello rodeado pola frase “RESET THE WORLD”. A primeira vez que o vin gustoume, fíxome sorrir mentres camiñaba cara ao quiosco onde os fins de semana merco o xornal. Pasado un tempo tirei unha foto del , e encarguei facer un par de camisolas. Nos momentos que corren ese graffiti case é unha chamada á reflexión, tal vez mais, tal vez unha proposta a ter en conta.

Renegar de Voltaire

A finais de agosto entregáronse no Parlamento Galego mais de 8.000 sinaturas pedindo un incremento da presenza da materia de filosofía no bacherelato, hoxe, logo da modificación da LOMCE obrigatoria exclusivamente no segundo curso, o que para a miña xeración era o COU.

Seguidismos

O famoso dito: “O pobo que non coñece a súa historia condeado a repetila” atribúese a autores tan distintos como a Confucio, Carlos Marx ou ao filósofo estadounidense, aínda que nacido en Madrid, George Santayana. Independentemente de quen a pronunciara ou escribira primeiro, que nin da nin quita aos nosos efectos, a frase debería ser, estes días, recordada polos dirixentes de En Marea, tal vez para que actúe como figa e a axude a non facer propios os erros que outros cometeron no pasado.
Emilio Martinez (Santa Uxia de Riveira, 1965) foi presidente da Coordinadora Galega de ONG para o Desenvolvemento entre os anos 1998 e 2005. Profesionalmente estivo ligado á xestión de innovación na Universidade de Santiago de Compostela e foi director xerente da S. A. para o Desenvolvemento Comarcal de Galicia, entre 2006 e 2009. Na actualidade é vicexerente de Recursos Humanos na Universidade de Vigo. Como consultor ten participado na avaliación do I Plan Galego de Cooperación ao Desenvolvemento así como na identificación e formulación de distintos proxectos de cooperación. Ten publicado distintos artigos sobre esta materia en revistas como “A Nosa Terra”, “Tempo Exterior”, “Revista Galega de Emprego”.