Artigos de Emilio Martinez

Apenas un dato

Fai xa tempo, finais dos setenta ou principios dos oitenta, con 15 ou 16 anos, tiven a idea de escribirlle ás embaixadas dos países comunistas para pedirlle información sobre os grandes avances que aqueles países acadaran a prol da clase obreira, e así encherme de argumentos para rebater a quen ousara poñer en cuestión o que eu pensaba daquela que eran os modelos de sociedade á que debiamos aspirar.

Os avisos

Hai un conto do que apenas me lembro, case só recordo o remate. A historia vai dun home moi rico, ou dun rei, que pacta coa Morte que o avisará con tempo antes de o veña levar. Un tempo que precisaba para preparar as cousas terrenais, para despedirse dos seus e para prepararse espiritualmente.

Si, pero non así

Hai unha intervención de Pablo Iglesias que estes días venme á cabeza. É cando interpelado por uns xornalistas, sobre a posibilidade dunhas segundas eleccións, respondeu que Podemos estaba cómodo nas campañas electorais, que se lle daban ben. Houbo segundas eleccións e a realidade doulle unha tremenda labazada na forma dun millón de votos menos que os acadamos apenas uns meses antes. Xa di o refrán que cuspir para arriba as veces trae desagradables sorpresas. As veces os erros son unha oportunidade para aprender, pero aprender esixe esforzos e non parece que os líderes de Podemos ou Izquierda Unida, sexa por separado sexa polo xunto, estean dispostos a facelos.

Gañou Ecuador

Tal vez en días anteriores a concentración fora mais numerosa, pero aquel día, luns 10 de abril, a primeira hora da noite, a poucos de metros da sede do Consejo Nacional Electoral ecuatoriano, na Avenida 6 de Diciembre de Quito, apenas eran un par de centos de persoas, as que denunciaban o suposto fraude electoral na segunda volta das eleccións presidenciais. O grupo víase menos numeroso que a multitude de vendedoras de mazurcas de millo asadas, salchipapas ou bandeiras ecuatorianas que tentaban aproveitar a ocasión para facer negocio.

A persecución

Fai algo mais de 50 anos, en 1966, Arthur Penn dirixiu unha das súas películas mais coñecidas: “The Chase”, que por estes pagos foi distribuida co título de “A Xauría Humana”, no canto da tradución literal: a persecución, a caza.

Buscando desesperadamente outro YAK 42

A historia é ben coñecida. A mañá do 26 de maio de 2003 un avión da compañía UM Airlines, fletado polo Ministerio de Defensa español, chocaba contra o monte Piluv, no este de Turquía. No accidente morrían 62 militares españoles, voltaban de Afganistan e Kirguistan, morrían tamén os 13 tripulantes da nave.

Un dos nosos

A Joe Pesci déronlle, en 1990, o Oscar ao mellor actor secundario pola súa actuación, facendo o papel de Tommy DeVigo, en “Un dos nosos” (“Goodfellas”, “Mafiosos” ), a película dirixida por Martin Scorcesse ganou tamén 5 premios BATFA, un León de Plata en Venecia á mellor película e o premio do Círculo de Críticos de Nova Iorke.

A orfandade da derrota

O dito é vello, moi pouco postmoderno, pero como por tantas outras cousas por el non pasa o tempo: a derrota sempre é orfa, mentres a vitoria ten mil país e mil nais. A derrota é ese neno, apenas envolto nunha pequena manta, deixado á porta dun convento na noite, ninguén se quere facer responsable.
Emilio Martinez (Santa Uxia de Riveira, 1965) foi presidente da Coordinadora Galega de ONG para o Desenvolvemento entre os anos 1998 e 2005. Profesionalmente estivo ligado á xestión de innovación na Universidade de Santiago de Compostela e foi director xerente da S. A. para o Desenvolvemento Comarcal de Galicia, entre 2006 e 2009. Na actualidade é vicexerente de Recursos Humanos na Universidade de Vigo. Como consultor ten participado na avaliación do I Plan Galego de Cooperación ao Desenvolvemento así como na identificación e formulación de distintos proxectos de cooperación. Ten publicado distintos artigos sobre esta materia en revistas como “A Nosa Terra”, “Tempo Exterior”, “Revista Galega de Emprego”.