Artigos de Xoán Vázquez

Cando o "ourensanismo" é sinónimo de caciquismo

Leo nos xornais do país que os traballadores da Deputación de Ourense, a título particular, 600 deles xuntáronse e remexéronse arredor de quen tanto ben lle leva feito: José Luis Baltar.

Unha herdanza envelenada por “cuarenta años de paz”

Na miña última achega toquei nun tema algo proclive a espertar sensibilidades varias, tamén aquelas que inducen algo de urticaria. Semella que defender a un pequeno empresario, un obreiro empresario, dos perversos latrocinios dun usurpador é tema dúas veces prohibido: polo colectivo social, pola normativa legal. Así nos vai.

Vividores, usurpadores: miseria

Chamémoslle Manuel. De mozo fora camareiro, pódese dicir que nunca outra forma de vida coñeceu. A súa vida foi, é, a hostalería. Tenas pasado bastante mal, desde recibir trato vexatorio ata ver feixes de horas traballadas sen recibir un patacón de salario. Casado e con fillos, de traballos precarios a contractos temporais sen nunca coñecer a normalidade laboral.

A fuxida de Quintana ou o liderado do BNG

Quintana vaise, ou foise. E foise na acertada compañía do silencio, como é de esperar dunha persoa sensata e prudente. Non se albisca resentimento por ningures, non houbo chamados á "depuración" daqueles que puideran ter ideas diferentes. Velaí reafirmada a sensatez e prudencia e exaltada a dignidade. A dignidade sempre vai mellor coas modestas indumentarias, nas elocuencias do silencio cando este é chamado a facer as funcións de fala. Non todo precisa de ser gritado. Nun ámbito político, tal o noso, cunha notable urticaria á democracia que imposibilita o desenvolvemento de primarias limpas e transparentes, o retorno de Quintana amósaseme moi improbable, a capacidade de mobilización e rexeneración democrática dos que quedan, inerme.

UPG ou a identidade propia do BNG

Que a Unión do Povo Galego (UPG) é o partido hexemónico do BNG é indiscutible. Partido comunista e patriota, así é como se define.

BNG, presidencialismo e liderado

Non abrigo dúbidas que aínda ha chover, a cántaros, antes das próximas autonómicas.

Galicia Hoxe ou a nosa identidade

Nós, os que atopamos na lingua un dos alicerces centrais da nosa identidade, non necesitamos de valoracións cuantificables, de se a lingua é usada por catrocentos millóns ou por catrocentos mil, é un dos soportes centrais da identidade cultural do pobo galego, todo o demais é relativo.

A fala somos Nós

Día das Letras, efeméride designada para recoñecer e exaltar aos que na nosa lingua embocaron o mellor das súas colleitas.